Viewing entries in
personal

START SIMPEL

START SIMPEL

Werken in de kantlijn. Wanneer er nog niet gebeld wordt, of whatsapp pings een ochtendconcert opvoeren. De momenten van ware focus. Zulke momenten had ik de afgelopen maanden meestal in het weekend. Maar sinds kort start ik iedere ochtend om 6:55 uur. Die vijf minuten maken niet echt een verschil, maar ervaar ik als prettig bij het opstarten. De wekker staat vroeg, koffie in de aanslag. Ik bespaar sinds afgelopen week, sinds ik mijn kantoor heb verhuisd naar Rotterdam Noord, zeker drie kwartier uur per dag. Ik schrijf dit om 11:37 uur en ik heb er 4,5 productieve uren op zitten vandaag. Op een maandag. Dat voelt goed.

simple.png

Tot voor kort zat ik in een prachtige ruimte in Verzamelgebouw Zuid, met best een grote opnamestudio en ook fijne mensen op de gang. Maar ik reisde er iedere dag zeker vijf kwartier voor. Als ik 's avonds laat nog wat wilde werken, moest dat wel georganiseerd worden (veilig vervoer als de metro niet meer reed, etc.). Ik had weer behoefte aan simpel. Wel fijn en comfortabel werken, maar met minder toeters en bellen. Dat heb ik nu. Het is fijn. Ik heb hier alles wat ik nodig heb, en 'sjieke' opnamen doe ik op locatie. Mijn reguliere livestreams doe ik vanaf mijn eigen kantoor, inclusief lichtopstelling. Videomontage en creatieve opdrachten gaan hier ook meer dan prima. Daar heb ik mijn extra monitoren voor nodig, om comfortabel te werken. Cursisten begeleiden, adviseren, bedrijfsverhalen en blogposts schrijven doe ik wherever. Soms zit ik ook op diverse locaties in het centrum te werken, als ik behoefte heb aan wat geroezemoes (en als ik niets hoef op te nemen). En ik werk soms ook met andere zelfstandigen, die soms ook even de gezelligheid tussendoor wensen. Het klinkt als een downgrade. Maar ik ervaar het als precies het tegenovergestelde. Simpele luxe.

Ik vertrok van het grote kantoor om diverse redenen, waarvan het soms wat verpieteren in mijn eentje wel een grote was. Ik geloof in groei, maar dan in dienstverlening en producten, en niet direct in het aantal mensen. En als je plezier hebt in werken 'in de kantlijn', op momenten de anderen er niet zijn, dan zit je dus helemaal alleen op dat grote kantoor. No bueno. Een andere factor was alle grote toestanden en nóg meer spullen (opnamestudio, kasten, archieven, nog meer bureaus, etc.). Ik had er geen zin meer in. En de ambulances van het Ikazia Ziekenhuis loeiden ook steeds door mijn geluidsopnamen heen. Take 6... Op zich heb ik een enorme hoeveelheid boeken gelezen in al die pendeluurtjes in de afgelopen 7 jaar. Maar de rommelige opstart iedere keer (fiets, metro, lopen, apparatuur opstarten, koffie, hallo zeggen, e-mail, eerste taakjes, bellen...) deed mij geen goed. Ik heb mijn focus terug geclaimd.

Dat voelt vrij.

 

 

TEDx STYLE

TEDx STYLE

TEDx conferenties zijn vrijwel altijd boeiend, entertaining en inspirerend, en vaak hebben ze voor lange tijd impact op je. Door wat je hebt geleerd. Door informatie die je heeft verrast. Doordat iemand je heeft uitgedaagd om een volgende stap te zetten. Die informatie reist soms een tijdje met je mee. Mooi vind ik dat. Steeds vaker nodigen organisaties hun eigen medewerkers, relaties en ook experts van buitenaf om hun inzichten te delen op een zelf georganiseerd event in de geest van TEDx. Het doel is om te inspireren op de korte en lange termijn. Dit soort events zijn succesvol als ze voldoen aan enkele voorwaarden.

Geen roeptoeters

Allereerst moeten de gedeelde ideas worth spreading wel daadwerkelijk worth spreading zijn, en samen samen een mooi geheel met nieuwe invalshoeken vormen. Daarbij moet het idee je inspireren je tot het toepassen van de nieuwe informatie in je leven en werk, vandaag en morgen. Ik stond aan beide zijden van de inspiratie: heb genoten van honderden TEDx talks, en heb met mijn talk ook anderen proberen te inspireren. Het gaat altijd om de inhoud. Het is cruciaal dat het niet draait om het pitchen van de spreker of zijn/haar positie, maar om de waarde die je wilt delen. Niemand zit immers te wachten op iemand die alleen zichzelf wil horen roeptoeteren, op applaus zit te wachten, en met medium ideeën komt aanzetten. In deze blogpost nog een aantal handvatten om van je interne event een succes te maken.

tedxinternevent.png

 

Focus op het idee, niet op jezelf

Als je je event programmeert met het oog op waarde bieden voor een ander en voor het gemeenschappelijke belang, is er geen ruimte voor het strelen van ego's. Niets irritanters dan een ongeplande onemanshow moeten faciliteren waarin de spreker het all about him maakt. Applaus is prima en een teken van een nette opvoeding, maar hier gaat het volstrekt niet om. Zodra het idee werkelijk centraal staat, heb je als organisator en/of spreker meer dan voldoende aan het feit dat aanwezigen er zelf iets mee kunnen gaan doen en daar zin in krijgen. En dan komt de blijdschap en dankbaarheid bij hen als vanzelf. De voldoening die je voelt over iets van waarde dat je voor een ander hebt gedaan is - als het goed is - prettiger dan applaus.

Kwaliteit filteren

Het is niet voor niets dat TEDx organisaties zo kritisch zijn in het selecteren van sprekers. Je komt niet zomaar op het podium. Er wordt gekeken naar het overkoepelende thema van de dag, nieuwheid van het idee (of de nieuwe invalshoek van een bestaand idee), toepasbaarheid in het leven van aanwezigen, actualiteit ervan, en meer factoren. Deze criteria voorkomen dat er salespitches op het podium belanden. Dus niets in het genre 'Dus omdat ik zus-en-zo heb meegemaakt kwam ik op dit idee, en dat kun JIJ nu ook, als je het maar gelooft EN vandaag mijn high end product koopt'. Laat het niet toe op je event. Gewoon. Niet. Doen.

BLIK OP DE TOEKOMST

Het feit dat er geen plaats is voor salespitches op een TEDx style podium wil overigens niet zeggen dat er geen business uit kan voortvloeien. Integendeel. De mooiste, meest baanbrekende ideeën (soms ook heel simpele, gemakkelijk uitvoerbare ideeën) vinden vaak in een mum van tijd een investeerder of klanten. Een prachtig voorbeeld hiervan is 'The Ocean Cleanup', het initiatief van destijds TU Delft student Boyan Slat dat vleugels kreeg na zijn talk bij TEDxDelft.

Beter spreken

Als organisator van je eigen event doe je er wijs aan om je sprekers te begeleiden bij hun sprekerschap voor hun talk op je event. Want spreken op een TEDx style event is echt iets anders dan spreken in een bekende business context. Je presentatie staat ten dienste van het idee. Het gaat per definitie niet om jou. Er is weinig tot geen ruimte tot improvisatie, het verloop van het verhaal dat het idee presenteert is essentieel en moet met zorg gecreëerd worden. Dit kost tijd. Het voorbereiden kost ook tijd. Met name(!) als het ervaren sprekers betreft, is het essentieel om hen te begeleiden in wat je van hen verwacht. Het zou jammer zijn als een topspreker net even de plank misslaat omdat de signatuurstijl niet matcht met het moment. Je wilt dat iedereen top presteert en zelf na afloop gelukkig is met het eindresultaat. Mede daarom is het van belang dat de sprekers met wie je in zee wilt gaan voor je event, open staan voor de TEDx style voorbereiding en presentatievorm. Niet door slides heen klikken met een begeleidend praatje. Niet improviseren of vragen aan het publiek wat ze willen leren die dag. En al helemaal geen last minute aanpassingen aan het verhaal maken. Dit klinkt allemaal heel streng, en daar zijn redenen voor. Je wilt niet dat het publiek finaal afknapt op een ad hoc kant-noch-walverhaal van een spreker die eigenlijk zichzelf een beetje had overschat (het kan de beste overkomen). Of een spreker die een geweldig idea worth spreading heeft, maar het net niet pakkend genoeg brengt. Of met een ongelooflijk platgeslagen conclusie komt na een bevlogen verhaal te hebben afgestoken. Iets als 'Dus als je iets moeilijks meemaakt, geloof dan altijd dat er nog een deurtje open staat en zet je hart maar open, dan komt het altijd goed' is ONVERGEEFLIJK.

TIJD

Veel TEDx events worden tot op de minuut gepland. Je weet als spreker vaak al drie weken van tevoren dat je om 16:22 uur aan de beurt bent. Dat voelt ongeveer als een topschaatser die 4 jaar lang toewerkt naar een gouden medaille op de Olympische Spelen. En dat is maar goed ook. Want je bouwt op naar dat ENE moment en je weet waar je aan toe bent. Je bereidt je voor, je richt je energiehuishouding er op in. Je weet wanneer je moet pieken en wanneer je de spanning mag loslaten. Dat vergt enorm veel van je, vooral als je weet dat het publiek wil dat je slaagt, maar het vooral ook VERWACHT.

Krachtiger in kwetsbaarheid

Je hebt iets te verliezen. Als organisator, en ook als spreker. Als je maandenlang werkt aan het samenstellen van je talk, genadeloos eerlijk durft te zijn en door een proces van killing your darlings bent gegaan, dan kun je sterk zijn in kwetsbaarheid op het podium. Je hebt enorm je best gedaan om iets van waarde mee te geven, je hebt het idee en de voorbereiding van het presenteren ervan alle zorg gegeven. Je durft te staan voor je idee. Het durven delen is dan prachtig en eng. En er is geen andere manier. Als je een TEDx style event wilt organiseren, houd dan rekening met dit proces voor je sprekers. Het kost tijd om iets goeds neer te zetten. Meer tijd dan een 'gewone' zakelijke presentatie. Veel meer tijd. Als je hier mensen uit je eigen organisatie voor braagt, faciliteer hen dan tijd om hier aan te werken. En als je echt iets moois wilt, faciliteer hen dan ook spreakerscoaching. Als je zelf spreker bent en je maakt deel uit van een TEDx style event, probeer je dan ook in te leven in de positie van de organisator. Iedereen heeft iets te verliezen, en iedereen wil er iets moois van maken, in authentieke, krachtige kwetsbaarheid.

Het onafhankelijke oog

Als je een TEDx style event wilt faciliteren, laat je dan begeleiden door iemand van buitenaf. Als curator van kwaliteit. Niet zelden hebben we blinde vlekken voor onze eigen favoriete projecten of onderwerpen, en wordt de samenstelling van een programma hierdoor gekleurd. Je kunt dit ondervangen door een overkoepelend thema te kiezen en hier sprekers en subthema's bij te vinden. Probeer niet het programma in je eentje samen te stellen. Je weet samen écht meer dan alleen, je kent samen écht meer mensen, bronnen en ideeën dan alleen, en je maakt samen écht een boeiender programma dan alleen. Promise.

Mooi georganiseerd

Wat fijn is aan veel TEDx events, is dat het als bezoeker ook echt voelt alsof je er even helemaal uit bent. Je bent uit je dagelijkse werkcontext gehaald. Vanuit je stoel in Wonderland ben je ontvankelijker voor verfrissende inzichten. Je hersenen functioneren frisser en beter. Het loont absoluut de moeite om hier aandacht, tijd en geld aan te besteden. Aandacht en tijd om de moeite te nemen om je event een eigen sfeersignatuur te geven, en geld omdat kwaliteit iets mag kosten. Werk je met sponsoren, dan kun je hen dit uitleggen. Een spraakmakend event mag een spraakmakende sfeer hebben, zodat er nadien 'spraak over gemaakt' wordt. Nog belangrijker is dat mensen zich prettig voelen op het moment zelf. Zodat de nieuwtjes zo goed mogelijk landen tijdens het event. Je ontwerpt een ervaring. En iedereen is er een schakeltje in. Iedere spreker, iedere helpende vrijwilliger, iedere gast, ieder kopje koffie, ieder boek, ieder broodje, en jij. Alles doet ertoe.

Noem het zoals je wilt...

...maar zorg dat kwaliteit bovenaan staat. Of je het nu een TEDx style event noemt of iets anders, dat mag je vanzelfsprekend helemaal zelf weten. Probeer iets te kiezen dat aansluit bij de belevingswereld van de ander, en van jezelf.

Wil je meer weten over het organiseren van dit soort events, of er hulp bij krijgen? Dat kan.
>> Laat me je helpen om je eigen TEDx style event te organiseren
>> Boek me als spreker over dit onderwerp
>> Lees mijn boek Live Your Talks. Ik schreef het om sprekers te helpen voorbereiden op hun TEDx talk of andere presentatie, en om hen te laten profiteren van de eerstehands, openhartige ervaringen van TEDx sprekers (ik en 10 anderen).
>> Stuur me een mailtje met je vraag over jouw event. Ik help je graag.

 

MINDER BRANDSTAPELS, MEER LOL

MINDER BRANDSTAPELS, MEER LOL

Vero is een app die sinds 2015 in de AppStore rondzwerft. Vero werkt zonder algoritmen en wil zich mede hiermee onderscheiden van de creepiness van de overmacht van Instagram (en dus Facebook). Maar een zachte landing krijgt Vero niet in de online communicatie scene. Want dat gaat zomaar niet. My two cents.

leio-mclaren-300905-unsplash - Copy.jpg

Wie wat ziet, bepaal jij niet

Instagram en Facebook bepalen (eigenlijk moet ik 'bepaalt' zeggen, want Facebook is eigenaar van beide platforms) grotendeels wat jij op je timeline ziet, wiens berichten jou mogen bereiken en dus ook wat jouw gebruikerservaring is in jouw sociale kring. Facebook dicteert in zekere zin wie jij als je vrienden ervaart. Niet in eerste instantie, maar als je op de timeline - om welke reden dan ook - berichten en insta's van Fatima, Henk en Marjolein het vaakst ziet, mis je de berichten van Kate, Maaike en Jeroen. Omdat Facebook die minder, of helemaal niet, weergeeft. Terwijl zij wel tot je vriendenkring behoren. Je mag zelf in de marge voorkeuren aangeven. Bijvoorbeeld wie jouw berichten mag zien en wie niet. En wiens berichten je liever niet meer wilt zien, zonder de vriendschap te verbreken. Dat soort dingen. Die laatstgenoemde functies zitten ook in Vero; je kunt aangeven wie van je contacten een Acquaintance, een Friend of een Close Friend is. Op zich niets nieuws. Daarbij is Vero vooralsnog advertentievrij. Ook best fijn. En tegelijkertijd kan dat ook juist een van de bezwaren zijn. Wait, what?

Fijn advertentievrij, yay...oh wacht, ik wil verkopen

Adverteren op Instagram (en dus Facebook, want die is de eigenaar en je kunt cross-advertisen) is ronduit booming. Ondernemingen en eenpitters kunnen eindelijk zo vrij als een vogel verdienen aan internet, waar ze ook zijn. Een advertentievrij netwerk is evenzeer welkom. Want puur communiceren vanuit menselijkheid is toch heel fijn. Maar deze twee zaken kunnen niet samengaan. Per definitie uitgesloten. Adverteren doe je om te verkopen, en dit lukt beter bij de gratie van een groot netwerk, kwantiteit in contacten en vooral in potentieel relevant bereik. Als je gezellig persoonlijk communiceert op een niet-commercieel netwerk, is dat alleen maar mooi. Maar je verkoopt er niets. Dat is nog steeds geen probleem als je niets wilt verkopen. Maar als je én én wilt, wel.

En persoonlijk verbinden!

Persoonlijk communiceren doe je om te verbinden. Hiervoor heb je niet een groot netwerk nodig, hier gaat het met name om kwaliteit in menselijke waarden. Je kunt ook persoonlijk communiceren op een commercieel netwerk, dit gebeurt ook iedere dag op Facebook. Dit gebeurt iedere dag. Feit is alleen dat je de openhartige verhalen van je Facebookvrienden vaak niet ziet door dat algoritme. Ik zie bijvoorbeeld wél de persoonlijke verhalen van Ellemijn, Noor en Sabine. Maar ik kom die van Ferdinand, Kim en Mieke weer veel minder vaak tegen. En dat vind ik jammer. Dat is soms zelfs uitgesproken pijnlijk.

De tech-elite en de brandstapel

Het is eigenlijk altijd hetzelfde liedje als er een nieuw platform op het netvlies komt. Er is altijd het groepje tech-elite dat zich laatdunkend uit over de toch-best-wel-falende nieuwkomer die zich nog moet bewijzen om eventueel toch in de gratie van de elite te mogen komen.  "Vero had al meer dan twee jaar om de zaak op de rit te krijgen." "De app is glitchy, blijft vaak hangen. Dan haak ik af." "Vero won’t be the new Instagram because Vero sucks." Of nog voortvarender: "How to delete your Vero account". Hup, op de brandstapel met de newbie!

Het wordt overigens dringen op die brandstapel. Want er zijn ook mensen die 'nog steeds' op Vero zitten. Kan natuurlijk niet. De late adopters van het tech-proletariaat weten duidelijk niet wat goed voor hen is. De zieners van het interwebs weten wel wat goed voor hen is.

En dat is hoe innovatie in te vroeg stadium sterft...

De combinatie van tolerantie met stevige opinie wringt soms. Het is ook spannend om iets te promoten, openhartig uit te proberen voor de lol, en dat het dan niet goed uitpakt. Maar waarom zou dat slecht zijn? Ik denk juist dat experiment en doorontwikkeling, of juist het uiteindelijk loslaten van een idee door stappen in je ontwikkeling en in de idee-ontwikkeling juist inherent zijn aan innovatie. En creativiteit. En plezier. In mijn beleving is daar minder ruimte voor harde oordelen en afkraken. Maar vaak is juist de gedachte van 'voortschrijdend inzicht' al een brug te ver voor het onzekere deel van de elite (ze zijn niet allemaal zo hoor, maar je komt het wel hier en daar tegen). Want voortschrijdend inzicht zou iets zijn voor de late adopters, niet voor de pioniers. En pioniers zijn visionairs, voorspellen altijd en 'gaan af' als ze het niet niet bij het goede eind hadden...dus dan liever afkraken voor het gevaar om de hoek gluurt. Long story short: het zelfbeeld zit in de weg. Ego.

In mijn perceptie zijn pioniers mensen die ondanks welke risico's dan ook geloven in het in gang zetten van innovatie door experiment, plezier, creatie en doorontwikkeling, falen, zelfspot en herpakken. En dan alles nog een keer. In willekeurige volgorde. Wel met visie, maar de praktische uitkomt wijst zich nog wel uit. En te snel oordelen...zit dat hele proces gewoon akelig in de weg.

Degenen die initiatieven snel afkraken staan vaak zelf niet echt open voor feedback.

Zijn bang zelf te falen.

Vinden het gemakkelijker zelf te oordelen op basis van verworven positie.

In plaats zelf iets te maken, met alle risico's van kritiek van dien.

...tenzij je er zelf, heel moedig, anders in wilt staan.

"Kijk nou, een nieuw platform. Zouden er features in zitten die andere platforms kunnen gebruiken?"

"Hee wat leuk, een nutteloze functie, maar ZO entertaining. I like it."

"Jemig wat een mooie grafische interface. Blije ontwerpers, blije gebruikers."

"Beetje suf dat ik mijn username niet kan hanteren maar mijn volledige naam moet gebruiken. Maar hey, dan doe ik dat toch. Wie weet levert het me iets op dat ik nu nog niet weet."

"Misschien blijf ik maar een week, maar wie weet ontmoet ik gave slimme mensen die ook durven nat te gaan."

"Ik stuur ze een tip van mijn nerd-buurman, die weet die bug wel te repareren denk ik, wie weet kunnen ze gaan samenwerken."

"Wat was Ello een leuke side gig. Heb er leuke mensen door ontmoet, klus door gevonden en weer handige code trucjes geleerd."

Bijvoorbeeld.

Ik maak nog steeds gebruik van Facebook. En van Instagram. En van Vero (ook pas net). En van vele platforms meer. Ik gebruik platforms al naar gelang mijn eigen communicatiebehoefte, zowel zakelijk als privé. Wat trending is, interesseert mij eigenlijk maar beperkt. Iedereen heeft een eigen smaak. Eigen voorkeuren. En zo hoort het ook.

Minder brandstapels, meer lol. Minder schoolpleincommunicatie, meer apenkooien.

SNEL ANTWOORD

SNEL ANTWOORD

We hebben allemaal zo onze eigen voorkeuren en tweaks voor sneller en efficiënter werken in onze projecten. Takenlijstjes, apps, pomodoro's. Maar wat als 'het project' waar je het meeste moeite mee hebt iets is dat in je persoonlijke leven speelt? Of heftiger...als al die dingen door elkaar lopen en alles elkaar raakt in je dag? Kun je dan je weg door hobbels in je privéleven heen Pomodoroën of to-do-listen? En zou je dat dan moeten willen? Want hoor je dat niet met een goed glas wijn in een hutje op de hei te doen, dat ontrafelen van alles in je leven en werk?

Ik heb het uitgeprobeerd. Omdat ik wilde weten of het kon. Long story short: het kan.

BLOG & LINKEDIN vragenpomodoro.png

Voor mij was 2017 een nogal intens jaar. Er gebeurde van alles, zakelijk en privé. Een paar superleuke dingen, veel stomme dingen. Om alles in mijn bedrijf te kunnen blijven managen, gebruikte ik de vertrouwde Pomodoro-techniek al. Alles doen in sprintjes van 25 minuten. Want dat werkte altijd, al jaren. Altijd resultaat in korte tijd. Voldaan gevoel aan het eind van je dag.

Totdat het niet meer werkte.

Ik kwam erachter dat op momenten dat er teveel gebeurde buiten mijn professionele leven, ik me niet meer goed kon focussen. Ook niet meer op het moment. Ook niet meer op mijn grote doel. Laat staan mijn persoonlijke WHY. Het antwoord leek op sommige momenten verdacht veel op 'WHO CARES'.

Niet handig.

Ik realiseerde me dat ik 'de boel' weer beter moest leren compartimenteren. Brokje project. Brokje klant. Brokje ontspanning. Brokje relatie. Brokje productontwikkeling. Brokje vrijwilligerswerk. Maar eerst was het herzien van de fundering nodig. Wilde ik nog wel helemaal wat ik deed? Had ik mijn producten- en dienstenportefeuille wel genoeg ge-Marie Kondo'd? Leefde en werkte ik eigenlijk nog wel volgens mijn kernkwaliteiten? Of waren er activiteiten in geslopen die niet meer pasten bij wie ik was geworden? Vond ik eigenlijk nog wel wat lol in 'de boel'?

Ik besloot de antwoorden op al deze vragen te gaan onderzoeken. En ik had haast. Want ik voelde me niet goed. Ik bedacht me dat de antwoorden op Grote Vragen ook snel beantwoord kunnen worden, zolang de antwoorden maar keihard eerlijk zijn en werkelijk vanuit jezelf komen, ongefilterd. Ik bedacht me ook dat ik dat in sprintjes van 25 minuten zou kunnen doen. Met mijn Pomodoro. Tring.

Dat wat ik met mijn opdrachtgevers doe, werkte ook voor mij. Antwoorden uit de snelkookpan. Onder zelf opgelegde druk razendsnel naar de kern. Ik kan het, ik deed het. En de antwoorden waren hard. Keihard. Het kostte me een halve dag aan Pomodoro's. Ik wist wat ik wel wilde en wat ik niet wilde. Wat ik zou blijven doen en wat ik nooit meer zou gaan doen. Tring.

De volgende stap was mijn privéleven. Schortte nogal wat aan. Wilde ik anders. En WAT ik dan anders wilde, kwam ik ook snel achter. Of dat al gelukt is? Dat dan weer niet. De snelheid van je levensloop kun je niet afdwingen. En dat wil ik ook niet. Wel weet ik waar mijn grenzen liggen, en heb ze weer leren bewaken. Ik kon er woorden aan geven. Binnen nogmaals een halve dag aan Pomodoro's was me zoveel meer duidelijk. Mijn wereld is overzichtelijker geworden. Het was niet opgelost. Maar wel duidelijk. Tring.

Het enige dat je ervoor nodig hebt is commitment, snoeiharde eerlijkheid tegenover jezelf, en doorzettingsvermogen. En een kookwekker.

Het klinkt misschien ongelooflijk simpel. Koud. Calculatief. Jojanneke die er als een gevoelloze machine antwoorden uit ramt. NIETS is minder waar. Het komt allemaal recht uit mijn hart. Ongefilterd en waar. Ik wilde gewoon VERDER. Ik had dit natuurlijk ook in een hutje op de hei kunnen doen, met een kop warme chocomel, een goede borrel na een boswandeling, met mooie guitige crafty schriftjes. Zonder klok.

Maar ik had haast. En ik had helemaal geen zin in warme chocomel, borrel, boswandeling en guitige schriftjes. Ik had zin in antwoorden. Want ik zat vast.

Het werkte. En het heeft me goed gedaan.

Nu het jaar op z'n eind loopt, is er nog steeds duidelijkheid. Met geluk, helse pijn, the whole nine yards. En dat is goed. Want alles komt recht uit het hart. Het klopt met wie ik ben.

Ik zie uit naar 2018. Gaan mooie dingen gebeuren, als ik mijn antwoorden mag geloven. De uitvoering zal ongetwijfeld met talloze pomodoro's gaan. En soms ook op z'n JBF's.* Vooral dat is niet te onderschatten. Want daagt altijd uit tot creativiteit en het aanpassen aan veranderende omstandigheden. En laat dat nu net mijn kern zijn, in alles wat ik doe.

Wat voor ware antwoorden op Grote Vragen in je leven en/of werk ben jij naar op zoek?


* Jan Boeren Fluitjes. Niet te onderschatten.

 

SCHENKEN

SCHENKEN

Toen ik in 2007 begon met WeesWijzer en besloot het boek 'Zo, nu ben je wees' te schrijven, wist ik dat ik maar 1 dingen wilde met dit project: zoveel mogelijk mensen helpen met bepalen wat zij kunnen doen voor kinderen die zonder één of beide ouders leven. Inmiddels is er gigantisch veel gebeurd. We hebben de overheid bereikt. De media. Een TEDx talk gegeven. Ministeries over de grenzen tot actie aangezet. Ambassadeurs in Ierland gekregen. Engeland. De VS. Veul.

1.png

Dat ik nu mijn focus heb op mijn bedrijf neemt niet weg...dat er nu meer dan 34.000 kinderen de decembermaand in gaan zonder ouders. Weet je hoe dat is? Sint vieren zónder? De kerstboom zien zónder? Oud en nieuw vieren zónder? Ik zal je zeggen: dat is niet volledig vieren. Dat is overleven. Gezelligheid zien bij anderen kan steken. Je gunt het die anderen 'mét' wel. Tuurlijk! Maar die gapende leegte. Man man man. Niet te doen.

Ik zou het zo geweldig vinden als NOG meer mensen hierover weten. Zodat er geen idioot onhandige opmerkingen meer gemaakt worden op school, in de supermarkt, in de huisartsenpraktijk of waar dan ook. JIJ kunt hierbij helpen. Je kunt namens jezelf, deels op mijn kosten, een boek schenken aan een school, een bedrijf, een huisartsenpraktijk (of andere instelling van wie jij vindt dat ze zouden moeten weten wat te doen met weeskinderen in Nederland). Hoe werkt dat? Jij koopt mijn boek met 7,95 korting, dus voor een tientje. Plus verzendkosten. Voor het extra boek, dus het boek dat je wilt schenken, betaal jij niets (behalve de verzendkosten). In dat boek zet ik dan een krabbel én vermeld dat jij de schenker van het boek bent.

Dus 2 voor de prijs van 1.

En een fijn decembergevoel voor jou.

En voor weeskinderen.

En voor de ontvanger van het boek.

WIN/WIN/WIN.

REGEL HET NU.

DITCH THE 7 YEAR ITCH

DITCH THE 7 YEAR ITCH

Na 7 jaar online trainingen ontwikkelen, bouwen en faciliteren...smaakt het alleen maar naar meer. Maar wel ánders meer.

Vandaag loggen de eerste cursisten van het nieuwe programma The Creative Achiever Method in. Vind ik hartstikke spannend. De kriebels zijn te vergelijken is met die eerste keer online course publiceren in 2010. Omdat het een nieuw programma is. Omdat het een nét iets ander onderwerp dat de meeste klanten van me gewend zijn. Maar wel iets dat ENORM dicht bij mij staat. Nog dichterbij dan online communicatie en social media, waar mijn bedrijf op gebouwd is. Het is voor mij het meest logische, de meest natuurlijke volgende stap. Innoveren. Dingen maken die er nog niet waren. En anderen leren hoe je dat ook kunt doen, op een eigen manier, met een eigen signatuur. Terwijl het in essentie natuurlijk niet over mij gaat. Het gaat over de cursisten. Professionals die iets in hun mars hebben dat de wereld nog niet heeft gezien. En waar de wereld klaar voor is - of moet worden.

'DINGEN'?

Bijvoorbeeld...denk aan boeken. Of een online course over een onderwerp vanuit jouw eigen perspectief, voor een specifieke doelgroep (of doe-groep, /cc Ron van Gils en Jan-Peter Bogers). Een startup. Een webwinkel voor je nieuwe hondenuitlaatservice. Een TEDx talk die een zaal van de sokken blaast. Het mooiste evenement voor alle 834 leden van je familie (of van je wijk, social media netwerk of alle goede doelen in je stad). Een zelf geregisseerde film die je in je lokale bioscoop laat draaien. Een livestream conference over jouw expertise en aanverwante topics. En dan op een manier die bij JOU past. Niks geen concessies. Niks geen copy-paste.

IN IEDER GEVAL GEEN EENHEIDSWORST

Hoeveel cursussen met een standaard succesformule richting 7 cijfers heb jij vandaag al gezien op één van de social media timelines? Van hoeveel coaches? Die hun 3, 5, 7 of 10 beste trucs met je delen zodat je die kunt kopiëren en 'net zoveel succes kunt halen als zij'?

SUCCESFORMULES KOPIËREN?

Getver. En ik geloof er ook niet in. Ik vind het zelfs een beetje saai. Natuurlijk zijn er altijd basisprincipes die je vooral niet moet overslaan, en ik zou vooral niet het wiel opnieuw uitvinden als dat niet nodig is. Bijvoorbeeld als het gaat om het bouwen van een sales funnel. Of een landingspagina. Of een website. Maar om nu te zeggen 'ik ga wat die-en-die doet nu ook doen op die-en-die manier, en dan krijg ik hetzelfde resultaat' is gewoon ongelooflijk naïef. Een beetje klungelig ook. Want diegene heeft iets ontwikkeld dat bij zijn of haar persoonlijkheid en bedrijfsidentiteit past. Als een comfortabele jas. En dáárom is hij of zij succesvol.

Voorbeeldje. Je ziet een goeroe Facebook Live uitzendingen maken als een malle. En er werk uit slepen. Keiharde omzet (en ja, dat kan). Kun je denken "DAT WIL IK OOK!". Maar je was even vergeten dat je stottert als een bijna leeg bierfust. Je voelt je eigenlijk helemaal niet comfortabel voor een camera (maar ook dáár zijn weer cursussen voor met 3,5,7 of 10 trucs ....vul maar in), en oh ja, je stem klinkt als Nanny Fran Fine met keelontsteking. Dan kun je wel iemands beste trucs gaan opvolgen, maar om dan epische resultaten te verwachten is dan toch wat aan de zorgelijk optimistische kant.

DUS. WAT KUN JE DOEN?

Wél die moeite doen om te ontdekken wat werkelijk wél bij jou past.
Uitproberen wat comfortabel voelt voor jou.
Over je marketing en sales-hangup heen komen.
Apenkooien met je talent.

En je vooral niet blind staren op al die veertigduizend goeroes.
Die onderling ook weer naar elkaar kijken en ECHT niet altijd zo zelfverzekerd zijn als dat ze soms overkomen.

HUILEND OP DE BADKAMERVLOER

Die veertigduizend goeroes liggen ook soms wel bij wijze van spreken (of echt) huilend op de badkamervloer. En daar is helemaal niks mis mee. Met af en toe huilend op de badkamervloer liggen. Okee, niet te vaak. My point being: enige mate van oncomfortabel gevoel (bang zijn, onzeker zijn, maar ook momenten van enorme overmoed) hoort nu eenmaal bij het oprekken van grenzen. Nieuwe dingen doen die je nooit eerder deed. Maar iemand anders wellicht ook niet. Dus wat let je? Wat heb je in vredesnaam te verliezen?

ER MISLUKT WEL EENS WAT

Het verzinnen, uitproberen en uitvoeren van nieuwe dingen hoort bij me. En dat is geen verkapt suf compliment aan mezelf. Want bij mij mislukt ook weleens wat. En dat is maar goed ook. Leer je van. Bovendien heb ik heb liever achteraf spijt van wat ik heb gedaan dan spijt van wat ik niet heb geprobeerd. En door de bank genomen lukt er ook hartstikke veel. Boeken, TEDx, online courses, e-learning award. En in de afgelopen 28 jaar leven en werken sinds mijn 14e heb ik een methode ontwikkeld om in rap tempo tot gave resultaten te komen. En DAT is dus mijn nieuwe programma. The Creative Achiever Method. Om op onconventionele manieren tot oorspronkelijke concepten te komen en deze voor uit te voeren. En het te vieren. Want dat doen we ook te weinig.

TOCH EEN 7 YEAR ITCH?

Dus na 7 jaren online trainen over social media en online communicatie is de enige 7 year itch die ik voel...die van nog meer maken. Maar vooral: anderen te zien creëren. En dat te MOGEN meemaken. En het mee te MOGEN vieren. Dat vind ik misschien nog wel het gaafst. In andermans ogen die vonk zien van "Mijn hemel, hoe gaaf is DIT...mag ik DIT maken...TE GEKKK." Creatie in pure vorm. En of ik dat nu zelf doe of dat ik dat bij een ander zie: SAME FEELING.

En soms zit je in een periode waarin je het gewoon even niet kunt opbrengen om 100% te gáán voor je idee, omdat je Grote Dingen in je leven ervaart. Wil je liever even iemand anders helpen. Misschien omdat je in scheiding of een ugly breakup ligt. Of juist net getrouwd bent. Uit een burnout komt. Net een kind hebt gekregen. Of twee. Een ouder bent verloren. Of twee. Gewoon al 7 jaar in een stomme baan zit waar je graag van wilt scheiden. Een tikje depressief bent. Is allemaal geen schande. Is allemaal okee. Maar zorg ervoor dat het geen 7 jaar uitstel wordt van datgene wat je EIGENLIJK wilde. Of erger: dat je na 7 jaar NOG niet weet wat je wilt. Zo had ik bijvoorbeeld een beetje een rottige zomer. Maar als je dan je energie weer terug voelt komen, weer voelt zoals 'vroeger'...dan weet je je ook meteen weer te herinneren hoe het ook alweer voelde toen je iets nieuws en gaafs maakte, en dat kon vieren. Dat soort contrasten zijn soms pijnlijk, maar eigenlijk gewoon heel mooi.

INKOPPERTJE

Zorg dat je 7 year itch geen 7 year bitch wordt.

Geniet van wat je doet. Maak wat je leuk vindt. Deel het met de wereld. On your terms, en met liefde en plezier. Morgen nieuwe lessen in de leeromgeving verwerken. Ik voel me een beetje jarig vandaag.

42

42

Op 21 juni, midzomerdag, bereik ik - als het me gegeven is - de leeftijd waar iedere nerd een sprongetje van in 't hart krijgt: 'The Answer to the Ultimate Question of Life, The Universe, and Everything.'  42. Kijk maar. Had een supercomputer 7,5 miljoen jaar over nagedacht. Toen ik de helft van mijn leeftijd nu was (toen werd ik 21 op de 21e), dacht ik iets in de richting van 'als je tweeënveertig bent, dan is je koers helemaal superclear en ben je tof en cool en collected'. Zo vond ik mijn moeder bijvoorbeeld op haar mooist toen ze rond de 42 was. En zij was best cool en collected. Een verschijning. Als ik nu in de spiegel kijk, denk ik: niet slecht voor mijn leeftijd. Anders dan mijn moeder. Heel anders. Dat is ook goed. Geeft aan dat je jezelf bent, je eigen versie. Qua look & feel word ik meestal jonger geschat. Als je jonger bent, kan dat je niets schelen. Pas wanneer je ouder wordt, weet je dat op waarde te schatten. Wat dus weer bewijst dat je...nou ja, vul maar in. Vintage. Is tegenwoordig hip. En ja, als je 42 wordt, heb je al veel om op terug te kijken. Over dingen die je gepresteerd hebt, dingen die niet gelukt zijn, dierbaren die je gevonden en verloren hebt. Keuzes gemaakt die richting gaven, je stuurden op je pad naar de volgende zegeningen en uitdagingen. Mooi man. En wat is er al veel waar ik op terug mag kijken.

42

Maar over dat je koers superclear zou zijn, en je cool en collected zou zijn op deze leeftijd, hè. Apenkool. In mijn eigen leven en in dat van vriendinnen gebeurt veel op het moment. Sommigen gaat het enorm voor de wind. Anderen kampen met fundamentele zaken waarvan we met z'n allen niet hadden gedacht dat ze zouden spelen...niet voor ons, niet nu. Die naïviteit is iets moois om te koesteren. Life is what happens while you're busy making other plans. We pakken de verrassingen aan. Ik zie vriendinnen dappere keuzes maken en doorpakken. In werk en in mijn privéleven. Ook ik probeer dat zo goed mogelijk te doen, wat soms goed lukt, soms minder. Het omarmen van uitdagingen als 'blessings in disguise'. En het verwelkomen van iets groots en prachtigs, met uitdagingen die je nooit had kunnen bevroeden. Maar waar je als een malle van groeit, als je het aangaat. In de slipstream zijn er de supermooie momenten, open, kwetsbaar, liefdevol. Die zie ik niet als vanzelfsprekend. En ik koester ze enorm, steeds meer, steeds meer.

Steeds meer.

In The Hitchhiker's Guide To The Galaxy was 42 het antwoord op 'The Ultimate Question of Life, The Universe, and Everything.' Het is nooit duidelijk geworden wat de exacte vraag was (toch een beetje een deceptie als het '7x6=?' zou zijn geweest, dus dat negeren we voor het gemak). Voor mij is het antwoord niet 42, en de vraag...hoef ik niet te weten. Ik mag bepalen wat 42 voor mij betekent, nu, vandaag.

Ik heb een aantal leeftijden als mijlpalen ervaren. Achttien, eenentwintig, vijfendertig ("omg bijna aan de verkeerde kant van de 30" dacht ik, hoe suf was dat, het leven werd alleen maar TOFFER). Veertig. Vond het een leuk feestje. Voor mij is 42 een volgend, subtiel, terloops stapje in verdieping van wat er is.

Ik heb mezelf alvast pioenrozen gegeven. En morgen een quality time dagje, roostervrij. Happy birthday, me!

Anchor: social radio, maar dan écht. Met tips!

Social this, social that, social everything. Dus ook social radio. We hebben er al verschillende voorbeelden van gezien. Maar nu is er een app die echt mijn hart best wel snel steelt! Anchor. Een toffe app waarmee je korte audiofragmenten kunt opnemen (al dan niet met intro), en direct in gesprek kan treden met luisteraars; zij kunnen jouw korte uitzending namelijk in een soort 'thread' beantwoorden met ook een korte opname.

anchor social radio

Ik vind het ontzettend leuk omdat het behapbaar, sociaal en vernieuwend is. En je hebt supersnel contacten met mensen van over de hele wereld. Het past in mijn belevingswereld enorm in de ontwikkelingen van livestreaming, als ik deze vorm van social radio niet eens écht real time. Het is wel snél. En dat betekent ook veel. 

Ik startte korte radiogesprekken over online strategie en over het verschil tussen TEDx talks en zakelijke presentaties. Je kunt de Anchor-app downloaden in de AppStore. Anchor uitzendingen zijn ook via je webbrowser te beluisteren omdat iedere uitzending een uniek webadres heeft.

Vijf tips om Anchor in te zetten!

1. Je kunt je sociale netwerk om een mening vragen en/of korte nuggets informatie sturen op een wel heel portable manier. Degenen die de app gedownload hebben, kunnen gemakkelijk antwoorden op je vraag en/of reageren op je contentklontje.

2. Superkorte interviews, alleen of met anderen. Je kunt de app gebruiken door zelf een vraag te stellen, maar ook door op locatie iemand 1 korte vraag te stellen, en deze als uitzending te posten. Hier kunnen anderen dan weer op reageren! Supersnel, leuk idee voor events ook!

3. Je kunt mensen uitnodigen voor een event (al dan niet livestreamed) of naar een bepaalde online locatie sturen. Traffic! Bijvoorbeeld als je een talkshow gepland hebt, en een trigger-vraag stelt...die weer voedingsbodem kan vormen voor de aanwezigen op je online of offline event. Woep woep, waarde!

4. Je kunt een superkorte mini-podcast starten MET een snel groeiend bereik. En je kunt de link ook nog eens snel delen via Twitter, Facebook en elders. 

5. Je kunt je netwerk snel internationaal laten groeien. Ja, dan moet je Engels spreken. Get over it. :-)

Wat denk jij: wat is het verschil tussen TEDx talks en zakelijke presentaties?

Mijn boek Live Your Talks is BIJNA klaar. Wat een werk! Mijn editor in Texas is momenteel druk bezig met haar rode pen. Morgen ga ik zelf aan de slag met alle ontvangen correcties. En ik wacht nog op één geïnterviewde om ons gespreksverslag te accorderen. De drukker wacht niet... Spannend! Nog even een vraag aan jou: wat is volgens jou het verschil tussen TEDx talks en zakelijke presentaties?

De antwoorden zou ik graag evt. verwerken in het boek. Omdat ik me zo kan voorstellen dat de antwoorden nog best wel uiteenlopend kunnen zijn.

Difference TEDx and corporate presentations

Het is deze week overigens PRECIES een jaar geleden dat ik mijn TEDx talk hield. Wat vliegt de tijd!

En eh...had je de nifty app Anchor al ontdekt, waarmee ik bovenstaande vraag heb gesteld? :-)

Beyond Envy 2016: 1e livestream conference ooit via Blab vanuit Nederland

Op vrijdag 29 januari vond BEYOND ENVY CONFERENCE 2016 plaats, de online conferentie die geheel via livestreaming app Blab.im plaatsvond. Dit was de eerste keer ooit dat een conferentie via Blab vanuit Nederland plaatsvond. Er namen dertien internationale sprekers aan deel in een tijdsbestek van zeven uren (13:00 tot 20:00 uur Nederlandse tijd), vanuit de Verenigde Staten, Ierland, Denemarken en andere landen. Mijn doel van deze Beyond Envy Conference: afrekenen met negativiteit en afgunst in social media. En dat in de week van Blue Monday. ;-) Alle replays zijn online beschikbaar gemaakt, zodat eenieder die het heeft moeten missen, alsnog kan profiteren van de informatie. 

Achter afgunst in social media ligt een mooie kans

Mijn motivatie om een event over het overwinnen van negativiteit in social media te organiseren, is mijn overtuiging dat achter iedere vorm van jaloezie, afgunst of andere negativiteit een enorme kans ligt: het realiseren van een nog niet onvervulde wens. Een voorbeeld: iemand publiceert succesvol zelfstandig zijn eigen boek en krijgt hier veel aandacht voor in de media. Velen reageren positief op Facebook en andere social media, maar de auteur (okee, ik) ontvangt ook reacties als 'Waarom ben jij wel met je giechel op televisie, en ik niet?'. Achter een negatieve opmerking als deze schuilt - denk ik - de wens om zelf iets moois te creëren en hier succes mee te behalen. Maar dat neemt niet weg dat die ontvangen zeurmailtjes leuk zijn. Daarom besloot ik deel te zijn van de oplossing, en dus inspiratie te geven. Gratis, online. Voor de lol. En via Blab. Omdat ik sinds augustus 2015 madly in love with Blab ben. 

  Afterparty screenshot met Lori Webb, Caroline Verhees, Alex Keizer, Michèle Sparreboom en ikzelf. :-)

Afterparty screenshot met Lori Webb, Caroline Verhees, Alex Keizer, Michèle Sparreboom en ikzelf. :-)

Tijdens Beyond Envy deelden zelfstandig publicerende schrijvers hoe zij het hebben aangepakt, zodat kijkers hiervan konden profiteren. Voor alle onderwerpen op deze conference geldt dat de sprekers informatie hebben gedeeld die bijdraagt aan het realiseren van onvervulde wensen van kijkers. Dit maakt dat iedere spreker op de Beyond Envy Conference een deel is van de oplossing.

Internationale sprekers

Sprekers tijdens deze conference ware Joleene Moody (VS), Lori Webb (Denemarken), Sandja Brügmann (VS en Denemarken), Lorna Sixsmith (Ierland), Jojanneke van den Bosch (Nederland), Else Kramer (Nederland), Marcel van Driel (Nederland), Lianne Ebbinkhuijsen (Nederland), Patty Golsteijn (Nederland), Martèn de Prez (Nederland), Michèle Sparreboom (Nederland) en Hennie Tibben (Nederland). Omdat de sprekers uit verschillende landen komen, is de voertaal Engels. Van over de hele wereld konden kijkers vragen stellen via chat. Dit gebeurde ook, en vragen werden tijdens de livestream ook direct beantwoord. 

De internationale experts deelden onder meer hun kennis en tips over het schrijven en publiceren van een eigen boek, beter leren spreken in het openbaar, online trainingen maken, beter leren fotograferen, slimmer organiseren, meer klanten vinden, het creëren van een ideale business propositie en andere vaardigheden. 

  Met Patty Golsteijn in gesprek over Cutting the Crap in Business and Life. 

Met Patty Golsteijn in gesprek over Cutting the Crap in Business and Life. 

Goed bekeken

Tijdens alle zeven uren livestreaming conversaties was er een gemiddelde van 449 kijkers continu aanwezig. Op sommige momenten waren er continu 505 kijkers. Voor een eerste conferentie via Blab vind ik dit een goede score.

  Met Frank Clark in overleg. Frank was deel van het Production Team. 

Met Frank Clark in overleg. Frank was deel van het Production Team. 

Production Team

Een professioneel productieteam maakt mijn conference technisch mogelijk. Het team onder leiding van Lori Webb (Denemarken) bestond uit Zef Zan (USA), Jonathan Tripp (USA), Frank Clark (USA), Alex Keizer (NL) and Caroline Verhees (NL). Ik bereidde zelf de meeste techniek voor. zodat het tijdens de conferentie goed zou lopen. In de voorbereidende fase We werkten op afstand met elkaar samen. Een mooie en bijzonder proces, dat ik zó weer zou doen. En dat gebeurt dan ook vast weer. 

Social Value 3

Deze Beyond Envy Conference was eigenlijk Social Value 3, deel 3 van mijn conferenties over social media. Ik begon daarmee in 2011, toen mijn bedrijf vijf jaar bestond. Dit jaar, op 1 april 2016, bestaat mijn bedrijf tien jaar. En dat gaan we ook weer vieren. Online EN offline. 

Blab virgins

Voor een aantal van de sprekers was het de eerste keer dat zij op Blab actief waren. Twee van hen zeiden openlijk: "Sorry, I'm a Blab virgin!" Ik moest er erg om lachen. Dat maakte het tegelijkertijd ook een extra leuk event: men ontdekte de magie van Blab tijdens het gebruik. En we hadden er direct enorm plezier in. Ik vond het ZO mooi dat het enthousiasme over dit gave medium snel groeide. Eindelijk - want in Nederland bleef het gebruik van Blab nogal achter. Ik weet niet precies waarom dat is. Maar ik hou van Blab. Alle geografische grenzen vervagen in één klik. Het is de magie van Twitter, maar dan internationaal op een manier dat je direct in andermans verhaal zit en er zelf deel van uit kan maken. Oh, the beauty of human connection. 

Kijk de replays en het hashtag Tagboard

www.BeyondEnvyConference.com >>

Bovenstaande eerste sessie duurt ca. 50 minuten en betaat uit de openingssessie over waarom ik het onderwerp Beyond Envy heb gekozen, en een interview van 25 minuten met kinderboekenschrijver Marcel van Driel, over het schrijven van betere boeken ("Write Better Books"). Een fijn openingsinterview met hem!

BEKIJK SESSIE 2 HIER: "Mobile Livestreaming and Begin Part of the Visual Revolution" met Lori Webb, Else Kramer en Jojanneke van den Bosch

BEKIJK SESSIE 3 HIER: "Smarter Branding and Innovative E-learning" met Snadja Brügmann, Lori Webb, Martèn de Prez en Jojanneke van den Bosch

BEKIJK SESSIE 4 HIER: "Cut the Crap and Create Your Ideal Value Proposition" met Patty Golsteijn, Hennie Tibben en Jojanneke van den Bosch

BEKIJK SESSIE 5 HIER: "Independent Publishing: You Can Do That Successfully, Too!" met Lorna Sixsmith en Jojanneke van den Bosch

BEKIJK SESSIE 6 HIER: "Public Speaking: From Boardroom To TEDx Talks" met Joleene Moody, Lianne Ebbinkhuijsen en Jojanneke van den Bosch

BEKIJK SESSIE 7 HIER: "Practicing Radical Empathy" met Michèle Sparreboom en Jojanneke van den Bosch

#BeyondEnvy2016 Tagboard >>

 

 

 

Leren van schrijven: het proces van het tweede boek

Momenteel werk ik aan twee grote dingen. Enerzijds mijn OnlineComm Academy, zoals altijd. Daarnaast ben ik mijn tweede boek aan het schrijven. Over public speaking, en in het bijzonder het verschil tussen presentaties in zakelijke context en het voorbereiden en geven van een TEDx talk. Zoals je misschien weet (en zo niet, bij deze), gaf ik op 27 februari 2015 mijn TEDx talk, na tien jaar zakelijke presentaties gegeven te hebben. Al had ik al eerder over mijn project WeesWijzer gesproken, 'dat andere deel van mijn leven'; het was een uitdaging om verschillende redenen om dat ook op een TEDx conference te doen. Mijn boek gaat onder andere over mijn voorbereiding naar dat moment. Daarnaast staat het boek vol met praktische tips en adviezen over beter presenteren. Ook heb ik andere experts op het gebied van public speaking geïnterviewd. Zij delen hun inzichten met lezers van het boek.

Onder de geïnterviewden bevinden zich Nederlandse en internationale professionals. De combinatie hiervan vind ik prettig. Het mengen van verschillende cutlurele achtergronden draagt bij aan het inzicht in verschillende perspectieven. Iedere spreker gaat in op een specifiek thema binnen public speaking, denk bijvoorbeeld aan storytelling, de wereld van TEDx, plankenkoorts en andere thema's.

Het werken aan dit boek is een emotionele en bijzondere ervaring voor me, net zoals mijn eerste boek 'Zo, nu ben je wees' dat ook voor me was. Ik ben blij dat ik niet direct na mijn TEDx talk aan het boek ben begonnen, maar het even heb laten rijpen in mijn hoofd en hart. Ik denk dat het daar beter van wordt. 

De internationale boek-tournee ben ik momenteel ook aan het plannen. Het belooft tof te worden. Heb er ook echt zin in. Een internationale tour betekent ook dat het boek eerst Engelstalig uitkomt, daarna werken we aan de Nederlandse editie. Public speaking gebeurt overal, ook in Nederland. TEDx is echter een Engelstalige aangelegenheid, en mijn wens is dan ook dat het boek landt bij degenen die houden van deze conferenties. 

De schrijfdeadline is op een speciale dag in februari. Binnen pakweg een maand dus. Ik ga daarom op schrijfretraite. Want er moet nog enorm veel gebeuren voor ik met een tevreden gevoel het manuscript aan mijn editor kan mailen. Om dit allemaal zo soepel mogelijk te laten verlopen, neem ik momenteel geen nieuwe consultancy-klanten aan. Wel kunnen cursisten zich aanmelden voor mijn online leergang over online strategie en social media. Daar maak ik graag een uitzondering voor. Cursisten kunnen leren waar en wanneer hen dat schikt. Dus ook als ik in Ierland of de VS ben om mijn boek te presenteren. Tof. <3

#BrusselsLockdown: Hoe Belgische twitteraars angst in een grijns veranderden

Gisteravond keek ik blij verrast en apetrots naar mijn Twitter timeline. Om veiligheidsredenen had de Belgische overheid alle burgers verzocht vooral niets in sociale media te delen over de politieacties in Brussel. Omdat bekend was dat terroristen massaal sociale media afschuimen voor informatie over kwetsbare locaties en informatie over ingrepen door wetshandhavers. #BrusselsLockdown was in een mum van tijd trending topic. Maar niet met tweets over de politieacties of over de terrorismedreiging. Nee, Belgische twitteraars plaatsten massaal tweets met de hashtag #BrusselsLockdown met...kattenfoto's. En kattenmemes.

BRILJANT.

Terroristen raakten op die manier online het spoor bijster én de grootste wraak van België is de niet te versmaden humor. Zalf voor de ziel. 

Enkele pareltjes:

En ook mijn stoere, op 10 november jl. overleden kater @IP_ deed vanuit de kattenhemel een duit in het zakje. Hij zou trots zijn.

Dit was de eerste keer - in mijn hele leven - dat ik in een periode van terrorismedreiging een lach op mijn gezicht kreeg. 

Dus plaats ik er een hele riedel. Zeg nu zelf: hoe meer je er ziet, des te grappiger het wordt. Althans, zo werkt het bij mij.

De Belgische politie was de katten overigens zeer dankbaar:
 

Voor wie minder met katten maar meer met rickrolling heeft: ook uw wensen worden gehonoreerd. Anonymous zet Rick Astley in tegen IS. Kostelijk.

'Is er leven op Pluto
Kun je dansen op de maan
Is er een plaats tussen de sterren waar ik heen kan gaan
Is er leven op Pluto
Kun je dansen op de maan
Is er een plaats tussen de sterren waar ik heen kan gaan'

'België' - Het Goede Doel


Wanneer Twitter en Periscope offline zijn

Vanmorgen zat ik klaar voor mijn verse Periscope uitzending. Maar Periscope laadde niet. En ik keek op Twitter. Laadde ook niet. De hele website niet. Niks, nada, noppes. Toen bedacht ik me: is het erg als Twitter offline is? En gaat dat verder dan alleen de irritatie van het doorbreken van je  social media gewoontes? Ik kwam tot een voorlopige conclusie: ja. Als Twitter en Periscope offline zijn, gaat dat ver. Verder dan me lief is. En dat heeft wel met mijn social media gewoonten te maken maar nog veel meer met de wereld. En dat is in een woord: kwetsbaarheid.

We blijven via Twitter en andere snelle timelines op de hoogte van actualiteiten.

Twitter is de snelste manier om te weten wat er speelt in de wereld. Als het treinverkeer last heeft van een algeheel infarct, worden via Twitter liftritjes geregeld. Breaking news komt real time tot ons via de timeline. En via de andere social livestreams, al dan niet op basis van video. Periscope bleek uitermate waardevol tijdens de aanslagen in Parijs. We waren getuigen. Hoe onplezierig en confronterend ook, het was waardevol. Het ís waardevol. Als dit wegvalt, vallen we grotendeels terug op nieuwsmedia als NOS.nl, Nu.nl, CNN, BBC, en uiteraard onze eigen sociale groepen via WhatsApp, sms, telefoon en analoge kanalen. Radio. 

Hoe dan ook, als Twitter offline is, bemoeilijkt dit onze snelle communicatiemogelijkheden. En dat geeft me een ongemakkelijk gevoel. Omdat er af en toe aanleidingen zijn om echt supersnel onderling contact te hebben. Steeds vaker. Dus wanneer Twitter offline is, denk ik tegenwoordig niet meer aan de goeie ouwe 'fail whale' of aan twitterverslaving. Ik denk 'als ik mijn dierbaren maar snel kan blijven bereiken als dat nodig is'. En die gedachte vind ik óók ongemakkelijk.

Het zijn ingewikkelde, kwetsbare tijden.

De wereld is in de war

Na mijn terugkomst uit Ierland (WebSummit 2015) werd het een roerige week. Een verdrietige, trieste week. Er gebeurden een aantal dingen waardoor ik even geen energie kon opbrengen voor alle dingen die ik normaliter moet doen. De enorme schokkende klap van de verschrikkelijke aanslagen in Parijs. Bijna niet te bevatten dat mensen in staat kunnen zijn om anderen keihard van het leven te beroven. Massaal, bruut en gruwelijk. Ook schrok en schrik ik van berichten over vluchtelingen die hier soms tegen dichte deuren aan lopen. Deuren van mensen die bang zijn om te verliezen wat ze in overvloed hebben.

Door al die zaken die mijn hart zo raken, trok ik het even niet om dagelijks te periscopen, te twitteren, te facebooken. Wat had ik hier in hemelsnaam aan toe te voegen? Wat zou het bijdragen? Ik koos even voor de stilte. Het veranderde niets aan de wereld. Maar stilte zorgt wel dat je beter luistert naar je eigen gedachten. Dat je niet vlucht voor je verdriet. Maar er middenin staat.

evenniet

Ook op straat heerst ongegrip en woekert angst. En in de trein. Zoals in dit bericht van Jenna Noordendorp. In tijden van verdriet en angst doen mensen soms vreemde dingen.

Velen trekken te snel conclusies op basis van onvolledige informatie. Zo kreeg ik gisteren een bericht van iemand die me wilde waarschuwen voor een van mijn Facebookvrienden. Omdat die Facebookvriend één van de verdachten van de aanslagen in Parijs in zijn Facebookroedel heeft. Direct trok de dame die me wilde waarschuwen, haar conclusies: dan zou mijn Facebookbvriend ook vast fout zijn. En zou ik daar wel mee geassocieerd willen worden? Dat was haar vraag. Ze schroomde niet en is direct met haar informatie naar de politie gegaan.

Dit baart me zorgen.

Naast al deze schokkende gebeurtenissen was/is mijn hart deze week (en voor nog heel lang) vol van het verlies van mijn kater @IP_, na 17,5 jaar mijn beste maatje geweest te zijn. Hij stierf in mijn armen. Sommige mensen zullen misschien denken: maar het is toch maar een kat? Voor mij is dat niet zo. Hij was mijn maatje door dik en dun. En maatjes heb je nodig in het leven. Beste maatjes zijn onbetaalbaar en onvervangbaar.

Maar de wereld is heel erg in de war. 

Mijn vader was van 1925. Hij maakte de Tweede Wereldoorlog zeer bewust mee. Ik herinner me dat hij ooit moest schuilen bij een boerderij, om niet van huis weggehaald te worden. De angst waar iedereen in die tijd mee leefde, veroorzaakte onzekerheid over wie wel en wie niet te vertrouwen was. Mensen zwegen, bespraken zo min mogelijk. Om maar geen onhandige fouten te maken die weleens levensbedreigend zouden kunnen uitpakken. Maar in die tijd waren er ook de vele mensen in het verzet. De vele mensen die mensen in huis opnamen. Hun deur niet sloten voor zij die hulp nodig hadden. En er waren mensen fout. We kennen de vele voorbeelden. Van NSB'ers. Van collaborateurs. Mensen wier daden tijdens en na de oorlog (terecht) als zeer verwerpelijk en crimineel werden bestempeld.

We hebben het toch met z'n allen pakweg zeventig jaar gehad over wandaden in oorlogsdagen. In de eerste dagen van mei, ieder jaar weer. Schreven gedichten met 'dit nooit weer'. Kwamen bij elkaar en deelden het verdriet. En de herinneringen. Misschien zijn velen vergeten dat vrijheid niet voor vanzelfsprekend genomen mag worden. Voor sommigen is het woord 'vrijheid' een containerbegrip geworden. Het is ook niet altijd even gemakkelijk om de waarde van vrijheid werkelijk in al zijn waarde te voelen, als je niet weet hoe het voelt als je het niet hebt.

  'Alles van waarde is weerloos.' - Lucebert

'Alles van waarde is weerloos.' - Lucebert

Vrijheid is niet met geweld of uitsluiting te beschermen. Het tegenovergestelde van vrijheid is gevangenschap. Onderdrukking. En wat staat voor gevangenschap en onderdrukking? Geweld. Uitsluiting. Zorgen. Geen thuis kunnen of mogen hebben.

Dat schurkt aan tegen vogelvrij zijn. Hier schreef ik een hoofdstuk over in mijn boek 'Zo, nu ben je wees'. Het gevoel vogelvrij te zijn, is afschuwelijk. Het heeft niets te maken met 'zo vrij zijn als een vogeltje'. Wel met 'aangeschoten wild' zijn.

Als ik om me heen kijk, denk ik: verbeeld ik het me als ik denk dat die intolerantie om ons heen lijkt op intolerantie van toen? En wat kunnen we NU doen om erger te voorkomen?

Ik heb de antwoorden niet. Net als vele anderen weet ik het niet. Net als bijvoorbeeld Karin Ramaker, die deze prachtige blogpost over haar emoties schreef. En net als Jan Willem Alphenaar, die het ook even niet meer weet. Het is zoveel moediger om te erkennen dat je het niet weet. Want in sociale media lijkt Nederland ineens vol te zitten met 17 miljoen rechters. Mensen die De Wijsheid In Pacht Hebben. Weten Wat Het Land En De Wereld Nodig Hebben. Nou, ik weet het níet. 

Het enige dat we weten, MOETEN weten, is dat de oplossing niet ligt in vergelding, geweld en nieuwe horror. Maar in verbinding. Kwetsbaarheid. Compassie. Empathie. In geven. Delen. En ja, bescherming. Maar op welke manier?

Yoda zei het al. "For my ally is the Force, and a powerful ally it is. Life creates it, makes it grow. Its energy surrounds us and binds us. Luminous beings are we, not this crude matter. You must feel the Force around you; here, between you, me, the tree, the rock, everywhere, yes."

Ik geloof dat je het verschil in de wereld moet zijn om het te kunnen herkennen in diezelfde wereld. Dat is het enige dat ik zelf kan doen. 

Use the Force, world.


Wanneer het Facebook algoritme pijnlijk wordt

De afgelopen dagen waren confronterend en emotioneel. Ik ervoer de kracht en de tekortkomingen van het Facebook algoritme als nooit tevoren. Ik kwam erachter dat de moeder van een van mijn vrienden vermist was. En ik kwam erachter toen ze al was overleden.

FB algoritme

De machteloosheid die dat teweegbrengt is pijnlijk. En daarmee is de kracht van het algoritme, en vooral de willekeur ervan, evenzo pijnlijk. Ik maakte er deze scope over.

De pijnlijke kant van het Facebook algoritme

Het algoritme van Facebook bepaalt wat je in je nieuwsoverzicht ziet. Daar doet Facebook heel mysterieus over. Niemand weet exact hoe het algoritme werkt. Veel mensen denken het wel te weten. De beweegreden van Facebook om hun algoritme te gebruiken, is om voor iedere Facebookgebruiker de ervaring te optimaliseren. Dat je berichten ziet die jij interessant vindt. Dat adverteerders precies weten aan wie ze producten kunnen slijten. Maar wat als het algoritme niet goed werkt? Als je juist NIET een bericht ziet dat je ONGELOOFLIJK graag tijdig had willen zien? In mijn geval: het bericht van een vriend die me dierbaar is, maar die ik slechts ongever eens per jaar zie. Het bericht dat zijn moeder dagenlang spoorloos is, en dat hij hulp vraagt aan iedereen die het kan leveren. Wat als je dat bericht niet ziet? Maar wel, veel te laat, het bericht dat zijn moeder is gevonden en is overleden? En dat je dus he-le-maal niets hebt kunnen doen? Omdat je het niet wist?

Op dat soort momenten heb ik een hekel aan het Facebook algoritme. En faalt het algoritme dus jammerlijk in het optimaliseren van mijn gebruikerservaring.

Je zou kunnen denken: 'had hij dan geen mail gestuurd?' Nee, hij had geen mail gestuurd. Omdat hij waarschijnlijk dacht 'Facebook is het allersnelst, en als mensen het delen, komt het wel bij iedereen terecht'. In een ideale wereld was dat zo gegaan. Bovendien denk ik: als je in de situatie zit dat je moeder spoorloos is, ben je wel met andere dingen bezig dan iedereen in je vriendenkring per pesoon benaderen. 

Maar hoe dan ook, it makes me really, really sad.

Periscope in the picture bij Social Media Club Apeldoorn

Op maandag 12 oktober was ik gastspreker bij Social Media Club Apeldoorn. Het topic van de avond was 'Beeldverhaal'. Koop Brandsma van LVB Networks gaf een uitstekende presentatie over videomarketing met YouTube, ik vertelde over mobile livestreaming met Periscope, wat je er zakelijk en creatief mee kunt doen en bereiken, en hoe je deze toepassing kunt zien in het licht van bijvoorbeeld recente mobile livestreaming ontwikkelingen.

Periscope Social Media Club Apeldoorn

Hallo Apeldoorn! 

Apeldoorn heeft een bijzondere plaats in mijn hart. Niet alleen omdat Social Media Club Apeldoorn zo open staat voor everything online & social, maar ook omdat mijn vader er een lang verleden heeft. De Waze navigatie-app leidde me (om de lange, lange files heen) door het lommerrijke Gelderse landschap, langs precíes die twee adressen waar mijn vader heeft gewoond. Langs de Bosweg. En de Badhuisweg. 

Mijn vader was een spreker. Hij deed dat zijn leven lang. Als vertegenwoordiger, als geluidsfanaticus met bandrecorders, als ceremoniemeester van menig huwelijk, als gepassioneerd spreker met ambities om nieuwslezer te worden. Als verhalenverteller op verjaardagen. Met moppen die nét iets te lang duurden, maar wel zeer kleurrijk waren. Zijn ouders (mijn opa en oma, beide geboren in de 19e eeuw) streden met hun studentenvrienden om wie het best het werk van Vondel kon reciteren.

Spreken. It runs in the family. Dus ik ervoer het als een aardige knipoog uit de hemel dat ik nu op 'hun grond' mijn vak mocht uitoefenen. Spreken over social media and all things online. En natuurlijk ben ik de volgende ochtend bij hun graf geweest. Even 'dank je wel' zeggen. 

Maar goed, Social Media Club Apeldoorn dus! Wat een fijne groep mensen. We kregen goede vragen uit de zaal. De sfeer was betrokken en positief. De sessie livestreamde ik ook via Periscope. Omdat ik zelf voor de zaal stond, kon ik de comments niet direct zelf beantwoorden. De reacties op Twitter (we waren trending topic!) kon ik later teruglezen, en de vragen die via Twitter werden gesteld heb ik allemaal beantwoord. Het was gaaf dat enkele aanwezigen direct zelf de vrijheid namen om zelf te streamen. Goed initiatief.

Hartelijk dank voor de warme ontvangst, Social Media Club Apeldoorn! Het was me een genoegen. Mijn slides zijn hier te bekijken.

Gisteravond was weer een mooie #smc055. Speciale dank aan onze sponsoren ACEC, Veluwse Schavuyt en Ultimate Apeldoorn,...

Posted by Social Media Club Apeldoorn on dinsdag 13 oktober 2015
 Er is zelfs een korte video gemaakt met een impressie van de avond,&nbsp;bekijk 'm hier op de Facebookpagina van Social Media Club Apeldoorn!

Er is zelfs een korte video gemaakt met een impressie van de avond, bekijk 'm hier op de Facebookpagina van Social Media Club Apeldoorn!

PayPal personaliseert betalingen met PayPal.me

Op de website PayPal.me (van PayPal) kun je snel betalingen ontvangen via een speciale landingspagina. Bijvoorbeeld paypal.me/jojanneke. Kies je 'betaalnaam' zorgvuldig; je kunt deze naam niet meer veranderen. Deze blijft gekoppeld aan je PayPal-account. Je kunt natuurlijk wel een ander PayPal-account openen, maar dat is wellicht wat rigoureus. 

PayPal.me

Je mag één actieve PayPal.me-link per PayPal-rekening hebben. Een profielpagina ziet er bijvoorbeeld zo uit: 

 

WIE ZAL DAT BETALEN?

Voor betalers kost de service niets (behalve het overgemaakte bedrag uiteraard); de transactiekosten worden voldaan door de rekeninghouder. De transactie kosten bestaan uit een klein basisbedrag per transactie (0,35 euro) plus een percentage van het overgemaakte bedrag (deze samenstelling is vergelijkbaar met ticketingservices als Eventbrite). Dit percentage is afhankelijk van de omvang van het overgemaakte bedrag. Voor zakelijk accounts geldt dat het percentage daalt naarmate de maandelijkse bedragen - die via PayPal.me zijn betaald - stijgen.

   Als je je PayPal.Me-link hebt ingesteld op 'Vrienden en familie', is het ontvangen van geld in euro's en van personen binnen de EU gratis. Als je een zakelijke PayPal-rekening heeft of als u wel 'Vrienden en familie' heeft geselecteerd, maar de persoon die u terugbetaalt PayPal Aankoopbescherming heeft aangevinkt, is de betaling een 'Goederen en services'-betaling. Dan betaal je de standaard PayPal-kosten.


Als je je PayPal.Me-link hebt ingesteld op 'Vrienden en familie', is het ontvangen van geld in euro's en van personen binnen de EU gratis. Als je een zakelijke PayPal-rekening heeft of als u wel 'Vrienden en familie' heeft geselecteerd, maar de persoon die u terugbetaalt PayPal Aankoopbescherming heeft aangevinkt, is de betaling een 'Goederen en services'-betaling. Dan betaal je de standaard PayPal-kosten.

Even advocaat van de duivel spelen: we hebben ook TransferWise al; het betaalplatform waarmee je geld over de grens kunt sturen zonder extra kosten. Er wordt via TransferWise een vast bedrag aan transactiekosten van het overgemaakte bedrag afgehaald, dus geen extra percentage. Dus zonder dat banken of andere services eraan verdienen. Wat voegt PayPal.me toe aan the equation? Ik denk dat dit een valide vraag is. Waar kies jij voor? Gepersonaliseerd of voordeliger? 

MAKKELIJK EN VEILIG

Het wordt gemakkelijk gemaakt om onderling geld over te maken. Ik vraag me af hoe vaak men hier gebruik van gaat maken. Is het teveel moeite om een bank-app te gebruiken? Deze hebben we immers ook in onze handpalm. Op zich is de 'omrit' via PayPal wel een betrouwbare en het geeft een extra veilig gevoel. Het biedt het gemak van betalen met een wachtwoord, en betalen aan webwinkels is ook prettig via PayPal. Hoe minder vaak je sensitieve informatie intoetst online, des te veiliger. En PayPal is voor velen toch een 'extra potje' naast de eigen bankrekening(en).

AUTORESPONDERS?

Ik zie wel mogelijkheden voor het voldoen van kleine bedragen voor e-books, cursussen, bijeenkomsten e.d. Hiervoor zou wat mij betreft wel een mogelijkheid ingebouwd moeten worden om autoresponders met actieve weblinks (bv. verwijzingen naar downloadable documenten en/of video's) en embeddable informatie (YouTube video's bv.) te verzenden met of direct na de betalingsbevestiging. Ik kon niet op de Veel Gestelde Vragen-pagina ontdekken of dit tot de mogelijkheden behoort. Wordt vervolgd dus!

Lijkt het jou iets? Betalen via een onepager gekoppeld aan PayPal?

Trick-or-Treat voor OnlineComm alumni

Ik zal er niet omheen draaien. Ik ben dol op Halloween. Ik vind de decoratie leuk, het griezelen en de grappen en grollen. Bij mij hangt er een heks in de boom op 31 oktober, wat ik je brom. Maar goed. Mijn plezier in Halloween deel ik met mijn cursisten. Ik geef hen geen bezemvliegles, maar trakteer hen op een social media Trick-or-Treat op 30 en 31 oktober.

Alumni krijgen op 30 en 31 oktober hun treat op SocialSuite (hé, dat rijmt). Woei!

Ik vind dat er in ons land (en eigenlijk in het algemeen) te weinig feestjes worden gevierd. 

Het leven is korter dan we soms denken. Dus ik grijp graag iedere gelegenheid aan om er iets fijns van te maken.

Tee-hee-heeeeee!

Aftellen: Social Media Week Rotterdam komt eraan!

Volgende week is het alweer zover: Social Media Week Rotterdam. Te gek! Ik kijk er echt naar uit. Maar aangezien het vandaag mijn eerste werkdag na mijn iets te korte maar wel fijne vakantie is, moet er eerst deze week nog heel veel gebeuren! Vanzelfsprekend ben ik mijn presentatie nog aan het aanscherpen voor woensdag, wanneer ik samen met e-learning software pionier Martèn de Prez een sessie faciliteer over social engagement in online trainingssituaties. En op vrijdag is het tijd voor mijn bijdrage in de zaal van Frankwatching, die sessie gaat over het trainen van je creatieve spier in online campagnes.