Viewing entries in
Corporate Blogging

#OnlineCommScope: Debunk Slechte Social Media Adviezen (deel 3)

Slechte social media adviezen. Ik heb er een broertje dood aan. En ze tieren welig op de interwebz. Afgelopen week zond ik al twee scopes uit over in totaal acht draken van adviezen, en nu voeg ik er nog drie aan toe. Dit was het derde (en voor nu) laatste deel in deze korte serie. 

Wat zijn volgens jou social media adviezen die echt niet kunnen?

Periscope maakt muten van intensieve scopers mogelijk

Sommige scopers zenden zeer veelvuldig uit. Vaker per dag. Sommigen aan de lopende band. Periscope heeft nu een functionaliteit toegevoegd aan de app, waarmee je de push notificatie (pop-up op je smartphone scherm) van deze scopers kunt stopzetten. Dit is iets anders dan de functie die al eerder in de app was geïntegreerd, en waarmee je álle push notificaties kunt stoppen. Met de nieuwe feature kun je dus iets meer maatwerk toepassen op je eigen Periscope timeline beleving.

Periscope Mute Feature

Als je iemand mute, verschijnen de scopes van diegene nog wel in je Periscope feed, maar je krijgt er geen pop-ups meer op je schermpje. Vind ik wel handig, want ik zap regelmatig tussen scopes, en dan vind ik het vervelend als daar pop-ups overheen komen. Het verstoort mijn interactie met broadcasters. Push notificaties zijn heel krachtig voor marketingdoeleinden, maar ze kunnen ook uitermate irritant zijn. De tijd dat je dat moest tolereren ligt dus achter ons. Yay.

Dit betekent dus ook dat als je meer kijkers voor je scopes wilt, er rekening mee moet houden dat je volgers jouw notificaties mogelijk niet zien. Mijn tips hiervoor:

1. Promoot je scopes via de Twitter timeline (kondig op diverse momenten aan - zonder te spammen);

2. Zorg dat je uitstekende titels schrijft voor je scopes, zodat ze wel het door jou gewenste publiek trekken in de Periscope- en Twittertimelines. 

En je WILT kijkers op Periscope. Gisteren blogde Periscope dat iedere dag 25 JAAR aan live streams wordt gekeken. IEDERE DAG. Daarbij heeft Periscope de global feed verbeterd, waarmee je boeiende scopes over de hele wereld kunt ontdekken. Nu nog wachten op een oersterke zoekfunctie.

Dat wordt nog wat met dat internet. ;-D

 

Black Friday: actie tot middernacht

Thanksgiving mag dan nauwelijks in Nederland worden gevierd, maar Black Friday heeft zich dan weer wel in ons marketinglandschap weten te werken. Helemaal prima. Zal ik dan ook een duit in het zakje doen?

Hearty Thanksgiving Greetings (1).png

Alleen vandaag, tot middernacht geldig: maar liefst 15% korting op deelname aan een individuele online training uit mijn curriculum OF voor de gehele LeergangOnline.nl (incl. begeleiding). Mocht je al een tijdje het plan hebben om de leergang te gaan volgen: dit is een wel heel fraaie kans. Als je kiest voor een greep uit het curriculum (dat kan, met uitzondering van het strategietraject, dat is nl. onder begeleiding), dan is dat ook prima. 

Je kunt kiezen uit 4 thema tracks (naast de integrale leergang):

CONTENTMARKETING

In totaal 82 online trainingsvideo's over bloggen, e-zines en Pinterest.

Daarbij: contentkalender. 

geen € 297 maar € 247 (da's meer dan 15% trouwens)

VOORPROEFJE: 

SLIMMER BLOGGEN

In totaal 25 trainingsvideo's on demand plus trainingsvragen.

geen € 247 maar € 207 (da's meer dan 15% trouwens) 

VOORPROEFJE: 

THE SOCIALS: LINKEDIN, TWITTER & PINTEREST

Meer dan 80 trainingsvideo's on demand!

geen € 397 maar € 337 (da's meer dan 15% trouwens.

In de reguliere Thema Track The Socials zitten ook Facebook,

Hootsuite en ondersteunende tips). De les over Facebook

wordt deze week geüpdatet en zit daarom niet in dit pakket.)

VOORPROEFJE: 

Is het iets voor je? Download onderstaande Black Friday bon, mail 'm en geef je wensen aan. 

Meer weten? Neem even contact op.  

Ik zeg: happy Black Friday!

BlackFriday (1).png

Een blogger waar je blij van wordt

Onlangs kreeg ik aardig contact met blogger Karin Ramaker. Schreef ook een gastblog voor haar blog. Een kijkje in mijn keuken, zeg maar. Hoe ik de zomer doorkom. En hoe mijn blog daarin welig tiert danwel als een mager sprietje boven het onkruid uit piept. Karin bracht onlangs haar nieuwe e-book 'BlogBoek' uit, een inspiratiebron voor inhoudelijk, zakelijk en persoonlijk bloggen. Ik kan niet genoeg onderstrepen hoe belangrijk bloggen is. En Karin snapt dat als geen ander.

Twintig jaar online, twaalf jaar bloggen

In het voorjaar van 1994, nu twintig jaar geleden, leerde mijn eerste vriendje me mijn eerste hyperlink HTML'en. Ik vond het fantastisch. Want als ik van pagina A naar pagina B kon klikken, dan kon B ook naar A. En van iedere pagina naar iedere pagina, overal, altijd. Ik dacht: 'en nu is niets meer zoals het was'. Ik linkte naar pagina's in Verweggistan. Las verhalen van overal op de wereld. Zat op een gegeven moment zelfs negentien uur achtereen te html'en. Niet echt gezond, maar menig gamer vandaag lacht erom. ;-) In 1994 zat ik in mijn tweede studiejaar op de kunstacademie. Later in mijn opleiding bouwde ik websites voor architecten (o.a. via ArchiNed). De wereld was écht fundamenteel anders geworden. En dat is 'ie nog steeds. Maar goed. Online since 3,5" floppies dus, zeg maar.

Toen ik een paar jaar na mijn afstuderen op communicatieafdelingen ging werken, viel het me op dat websites nog zo 'brochures vertaald naar internetpagina' waren. Ik miste een echte manier van communiceren. Vond corporate teksten vaak zo geforceerd overkomen. Bij ieder jaarverslag dat ik redigeerde dacht ik 'maar wat bedoel je nu écht? En waar sta je nu écht voor? En waar blijkt dat dan uit?' Vragen die door de meeste corporate teksten niet beantwoord werden. En waar, eerlijk is eerlijk, mijn werkgevers ongelooflijk chagrijnig van werden. Naïviteit werd me verweten. Maar ik wilde het nieuws-achter-het-nieuws. De waarheid, wat dat ook moge zijn. Ook als die waarheid soms wat minder florissant zou zijn. Want gladde praatjes, ja, die hadden we wel genoeg gehoord in de early naughties.

Daarbij wilde ik graag columns schrijven. Niet dat ik daarvoor werd gevraagd; ik was immers begin twintig, een wijsneus en had geen opleiding tot schrijver gevolgd. 'Dan doe ik het zélf wel', dacht ik. Bloggen bleek de uitkomst. Ik had een podium, schreef zelf mijn stukjes. Over schaatsen, over mijn vrienden die op wereldreis gingen, over Anne Frank die niet 'de grootste Nederlander aller tijden' mocht worden, over de moord op Theo van Gogh, over mijn werk waarvoor een minister mijn kantoor bezocht, over polarisatie in ons land, over het overlijden van de paus, over afvallen. Eigenlijk over van alles. Kort na het schrijven op mijn eerste blogsites (op 20six.nl en moerstaal, waarvan eerstgenoemde gehacked werd en mijn stukjes naar de vergetelheid bonjourde) startte ik mijn blog Schaatsreporter - altijd scherp, soms op glad ijs. Omdat ik wilde schrijven over één onderwerp waarover ik niet uitgepraat raakte. Om een lang verhaal kort te maken: zeven jaar geschreven over langebaanschaatsen. Zomer en winter. Met een enorme liefde voor het nieuws-achter-het-schaatsnieuws. Die liefde voor het schaatsen gaat nooit meer voorbij. En Schaatsreporter werd een succes. Zelfs een prijs mee gewonnen. De blog scoorde in zoekmachines in 2005 zelfs (op schaatsgebied) eventjes boven het Algemeen Dagblad.

Ik kwam erachter hoe dat werkte met zoekmachines.  En ik wist en voelde: als dit zo werkt voor mijn hobby, dan werkt dit zéker voor mijn werk. Ik zegde mijn baan op, startte Eos Online Communicatie op 1 april 2006 en in 2007 vertrok ik naar New York voor mijn NYC Corporate Blogging Trip. Om kennis uit te wisselen met andere communicatoren die zich op 'online' stortten. Het was de hemel. Via Twitter vond ik iedereen met wie ik wilde afspreken voor overleg. Mijn hele agenda stond binnen drie dagen vol. De kennis die ik opdeed vertaalde ik naar de Nederlandse situatie (Amerika is toch wel een beetje anders dan ons land), en na terugkomst ontwierp en bouwde ik corporate blogs voor mijn opdrachtgevers. De wereld was écht anders. Op basis van blogstrippenkaarten die ik aan mijn opdrachtgevers verkocht, onderhield ik de vormgeving van hun door mij gebouwde blog en hielp hen redactioneel op weg op momenten dat ze even in een 'blogdip' zaten. 'Ban je Blogdip' heette de workshop die ik daarvoor in 2007 ontwikkelde (waarvan de inhoud overigens nog steeds in mijn Leergang Online Communicatie & Social Media is verwerkt, maar dan natuurlijk wel geactualiseerd, hè!). En in-company workshops over corporate bloggen. Het is echt te gek om te zien hoe bedrijven hun eigen verhaal 'ontdekken' en hun online stem vinden en laten zien. Open. Vrij. Scherp. Gaaf.

In twaalf jaar tijd is er op blog-gebied wel het één en ander veranderd. Met name wat betreft schrijfkwaliteit van bloggers overal in de wereld. En het niveau dat ze zichzelf opleggen. Gelukkig maar. De afgelopen dagen is er nogal wat geschreven over het nu twintig jaar oude (jonge?) fenomeen 'bloggen'. Een prachtige blogpost van Henk-Jan Winkeldermaat bijvoorbeeld. Over schrijfkwaliteit op blogs vond onlangs ook een scherpe (en classic) discussie plaats op Twitter.

Blijvertje
In essentie is de succesfactor van blogs precies datgene waar we al jaren behoefte aan hadden, en wat nu steeds meer gemeengoed wordt: het verhaal achter het verhaal. Meningen. Visie. Persoonlijke ervaringen. Wie de mensen zijn die 'het werk' verrichten. En die verschuiving vind ik fantastisch. Ik hoop dat het een blijvertje is. Ik weet het eigenlijk wel zeker. 

Irritant hoge latjes
Tja. Ik zou het nog vaker moeten doen. Mijn gedachten delen. Signalen die ik over online communicatie opvang en mijn visie daarop ventileren. Hoeveel onderwerpen ik per dag wel door mijn hoofd heb razen...bizar. Ik noteer ze allemaal braaf in mijn iPhone. Zodat ik ze keurig kan uitwerken. Een klein deel van deze onderwerpen halen uiteindelijk mijn blog. Sommige van de thema's waarover ik niet blog, verwerk ik dan weer in mijn leergang. Of ik deel het in een advies aan een opdrachtgever of individuele cursist. Aan inspiratie geen gebrek. Aan output trouwens ook niet. Alleen mijn eigen hoge latje van, hè. Dat latje. Yep. En toch...is bloggen ook: accepteren dat je niet ál je ideëen allemaal meteen omzet in briljante blogposts. En soms is een tweet (of tien) gewoon sneller geschreven dan een blogpost. Het zijn echt twee verschillende media, twee verschillende manieren van schrijven. En niet perfect is ook okay. Als je alles alleen maar perfect wilt doen en er anders niet aan wilt beginnen, krijg je nooit iets gedaan. Ja toch, niet dan. Dus we bloggen vrolijk verder. :-)

Ook beter leren bloggen? Dat kan jij. Ik leer het mensen al jaren via SlimmerBloggen.nl. Alle kneepjes leren, waar en wanneer iemand wil. Binnenkort (rapapaaa....tromgeroffel) vind je de nieuwste editie van deze e-learning cursus weer hier op de site. Want ik bied 'm al vier jaar online via e-learning aan. En nu dus vernieuwd. Jeuj! Interesse voor aanmelding? Laat het even weten. Regel ik het voor je. Je kunt er binnenkort mee starten.


#Blogpraat: journalistiek en bloggers

Het is eigenlijk een classic, dit onderwerp: bloggers en traditionele journalisten. Sinds 2010 zit hierover ook een les in mijn social e-learning leergang @onlinecomm. Want hoe ga je ermee om als blogger, dat je door de gevestigde journalistieke orde soms niet voor vol wordt aangezien? En hoe ga je er mee om dat je als journalist op de hielen wordt gezeten door vlotte onafhankelijke, snedige bloggers? Ik schreef een aantal blogposts over dit onderwerp, alweer een tijdje geleden (in 2010: 'Blogs eindelijk serieus genomen als nieuwsbron', en in 2011 'Inderdaad, Twitter is geen old school journalistiek. En wat dan nog?'). En deze week was dit onderwerp, dat toch in de loop van de jaren een nieuwe impuls heeft gekregen, de aanleiding voor goede discussie op Twitter, deze week in #blogpraat (bijna het hele transcript is hier te downloaden (excel)). 

Argumenten
Vaak (niet altijd) klinkt het vanuit het journaille: 'bloggers hebben geen goede redactievoering!', 'bloggers hebben geen journalistiek bewezen kwaliteiten!' en 'wij hebben een expertise!'. Of je met deze argumenten verder komt, valt te bezien. Tegelijkertijd klinkt het vanuit bloggersland: '

Waar gáát het nu eigenlijk over?
Eén van de grootste problemen in deze hele discussie is m.i. dat er nog steeds hardnekkig in 'kampen' wordt gedacht. Wij versus zij. Bloggers, journalisten. Hullie, wullie, zeg maar. Ik denk juist dat zodra je het wij/wij-denken loslaat, je alle vrijheid hebt (krijgt) om na te denken over de werkelijke inhoud van de discussie. Met andere woorden: als je in kampen blijft denken, beperk je jezelf in het denken in mogelijkheden en het verbeteren van kwaliteit. Dan kom je dus niet verder dan 'ja maar bloggers hebben best wel kwaliteit, kijk maar naar voorbeeld A, B en C' of 'ja maar journalisten schrijven beter en onderzoeken beter, kijk maar naar voorbeeld A, B en C'. Ik denk dan: #boeien.

Maar hoe dan wel?
Wanneer je uit willekeurig welke van de kampen stapt en het over de inhoud gaat hebben, prikkel je jezelf om op ieder gebied beter te presteren. Durf je over eigen grenzen te kijken en buiten je comfortzone te gaan. En ontdek je (als je 't goed doet) dat je er alleen maar iets bij te winnen hebt. In de praktijk kunnen professionals concrete stappen zetten.

Een schrijvende professional met ervaring in bloggen...

  • prikkelt zichzelf verder te gaan in het onderzoeken van achtergrondinformatie en het controleren van feiten;
  • kijkt welke onderdelen van het eigen werk verbeterd kunnen worden, en laat zich inspireren door 'andere' professionals die online actief zijn';
  • [vult u hier vooral zelf mooie suggesties in]

Een schrijvende professional met ervaring in traditioneel publiceren...

  • prikkelt zichzelf verder te gaan in het scherpstellen van een discussie met gebruik van het sociale netwerk en vox populi;
  • kijkt hoe de eigen stukken verbeterd (ja) kunnen worden met opname van percepties van 'andere' professionals die online actief zijn;
  • [vult u hier vooral zelf mooie suggesties in]

En los van de professionals - maar puur de thematiek beschouwend - zouden de verschillende inhoudelijke perspectieven van thema's belicht kunnen worden. En criteria ontwikkelen, los van 'de kampen' maar meer vanuit de inhoud. Beter schrijven, met minder taalfouten. Bijvoorbeeld. Bij sommige bloggers is 'stam+t' nog een issue. Dat is jammer; het maakt hun epistels voor betere spellers irritant en minder geloofwaardig om te lezen (terwijl de inhoud best goed kan zijn). En andersom kan (soms) de input van een journalist wat weinig edgy zijn. Niet dat alle inhoudelijke stukken edgy hoeven te zijn. Maar soms is dat er wel voor nodig om een discussie aan te zwengelen.

Dus iets meer:

'Wat heeft het onderwerp nodig om kritisch, fair en inspirerend belicht te worden en hoe kunnen we dat voor elkaar krijgen'

....en wat minder:

'Wie is het best in het schrijven over dit onderwerp en hoe kunnen we onze positie het best beschermen'.

Eigenlijk is 't het mooist (nou ja, dat denk ik dan hè) als 'we' meer denken in 'hoe willen we dat mediacoverage er over vijf jaar uitziet, en hoe kunnen we daar nu al naar handelen?'. Overigens zijn er al best veel bloggers die (denk ik) geen wenkbrauw zullen optillen als ze bekritiseerd worden door een journalist. En andersom geldt hetzelfde. Ik denk dat dat prima is. Omdat het helemaal niet interessant is om 'het andere kamp' te bekritiseren. Feit is: social media zijn er en blijven. Blogs blijven. Media blijven. Maar evolueren wel door. Of worden opgeheven doordat ze niet meer van deze tijd (of van morgen) zijn. It's the way of the world. Blijf jezelf doorontwikkelen en kritisch je eigen prestaties beschouwen, óók als dat zou betekenen dat jouw plek in de gevestigde mediawereld niet meer relevant zou zijn. Daar ben je dan zelf namelijk óók bij. Geldt hetzelfde voor boekverkopers trouwens. Doorontwikkelen. Jezelf opnieuw uitvinden. Want anders vallen ook Goliath-achtige media om. It happens.

Ik schreef daar tijdens #blogpraat al enkele tweets over. Dat leverde een fijne discussie op. We waren zelfs even trending (topic en personen). Niet dat het daar om gaat. Maar het is wel fijn dat de discussie daadwerkelijk gelezen werd/wordt en daardoor zaadjes plant voor verdere ontwikkeling.

We hebben - met z'n allen - een iets dikker teflon-laagje nodig. En de bereidheid om jezelf op bepaalde aspecten van je werk verder op te leiden. Waarom ook niet? Als het goed is leer je iedere dag iets nieuws. Als je alleen publiceert om aan te tonen dat je gelijk hebt (whatever that means), dan ontneem je jezelf de mogelijkheid beter te worden dan je was. En als je spelfouten maakt, dan kun je daar iets aan doen. En als je droogjes schrijft of 'nog steeds geen trending topic' wordt, dan kun je je daar ook verder in laten onderwijzen. Doorgroeien. Beter worden. Ten bate van het vak, jouw vak, ons vak.

Deal?

Er werden trouwens veel meer kwesties besproken tijdens het #blogpraat-uurtje hoor! Download daarvoor het eerder genoemde .xls-bestandje (hihi, Excel), dan kun je er zelf doorheen snuffelen. Of je wroet zelf door de #blogpraat search results. :-]

P.S.: Bedankt weer voor het faciliteren van #blogpraat, @Elja1op1! :-)

MijnMoment: inspiratie en verhalen door velen

Het is inmiddels een traditie: #MijnMoment. Een initiatief van @punkmedia, Henk-Jan Winkeldermaat. Het is een prachtig project, dat ieder jaar weer unieke kijkjes in de levens van velen geeft. Iedereen die blogt op MijnMoment, deelt HET moment van dat jaar. Ik heb genoten van alle prachtige, mooie, gelukkige, verdrietige en confronterende momenten van veel mensen van wie ik maar een beetje weet. Ik hoop zo dat Henk-Jan het ook volgend jaar weer gaat doen. Ik begrijp natuurlijk dat het Heel Veel Werk voor hem is. We kunnen hem er vast mee verder helpen. Ik mocht ook weer mijn moment delen, dit jaar.

Mijn moment was niet mijn boekpresentatie (plaatjes-alert!) van 'Zo, nu ben je wees' (al was dat wel het gelukkigste moment van mijn leven sinds mijn negende jaar (toen ik blauw-gele rollerskates van mijn ouders kreeg na 46 dagen zeuren en slijmen, en vervolgens zelf 's nachts in bed de dingen aan hield). Echt, verjaardagen, eindexamen én afstuderen bij elkaar kwamen er maar net bij in de buurt.

Mijn moment van 2013 was ook niet de dag (1 januari) waarop ik volstrekt onverwacht (maar wel stilletjes voor 2013 gewenst op 31 december 2012) Gabriel Byrne tegen het lijf liep in New York. De beste man staat note bene drie keer in mijn boek.

Mijn moment was ook niet de publicatie van mijn boekvertaling (zelf vertaald!!), die vorige week internationaal uitkwam (plaatjes-alert!). Hoe geweldig ik het ook vind. Want nu mag het verhaal zich onbeperkt verspreiden.

Mijn moment was ook niet het eerste internationale interview in de Verenigde Staten naar aanleiding van mijn boek. Al was dat wel écht écht écht te gek. En de vragen waren echt geweldig prikkelend voor me. Moest er echt een paar dagen op kauwen.

Mijn moment was ook niet de lawine aan pers die mijn boek kreeg, hoe geweldig, bizar en te gek dat ook mag zijn. Radio 1, vier pagina's in De Volkskrant, Trouw, Algemeen Dagblad, Glamour, Viva, RTL Nieuws om 19:30 uurRTV Rijnmond, Henk Westbroek op RTV Utrecht, enzovoorts. Een achtbaan. 

Mijn moment was ook niet de ontdekking dat een Ierse best-wel-Hollywood-ster het WeesWijzer-concept in Ierland heeft helpen introduceren. En opgebouwd. Dit jaar. In de maanden nadat mijn boek is uitgekomen (en ja, hij heeft het in zijn bezit sinds begin februari, en het concept van WeesWijzer ook).

Mijn moment was ook niet de lancering van WesternOrphans.org, mijn internationale initiatief, op maandag 9 december van dit jaar.

Mijn moment was ook niet dat een adviseur bij een van onze ministeries me via direct message liet weten dat er verder onderzoek gedaan wordt naar aanleiding van mijn boek. Zodat we nieuwer, passender beleid kunnen ontwikkelen voor wezen van vandaag. Al is dat nog zó gaaf.

Mijn moment was ook niet de breuk met sommige familieleden. Wat me pijn doet. Maar soms kom je tot bepaalde ontdekkingen waar je uiteindelijk niet zoveel meer mee kunt, al zou je dat misschien nog wel willen. Of men kan niets met jou. Dat kan natuurlijk ook.

Mijn moment was ook niet dat ik alweer de negende editie van mijn eigen unieke Leergang Online Communicatie & Social Media mocht houden. De eerste leergang over online strategie en social media ter wereld. De enige die op basis van social e-learning is gebouwd. Hij loopt al voor het vierde jaar. Hatsekiedee! En in het voorjaar van 2014 voor de TIENDE keer! Wauw. Ik heb natuurlijk gezien dat een paar vakgenoten ineens ook leergangen social media gaan aanbieden in 2014. Good for them. Maar ben toch wel erg trots dat ik toch écht de eerste ben. Met een ongelooflijk compleet curriculum. En met 19,5 jaar internetervaring en vier jaar e-learning ontwikkelervaring en bijna 8 jaar online adviseurschap mag je dan wel zeggen: wat cool. Dus daar ben ik ongelooflijk trots op. Mijn uitvinding. Mijn ding. Mijn product. Mijn labour of love. Want dat is het écht. Al meer dan vijftig professionals opgeleid. Ja, gaaf. Heel gaaf. En nee, ik voel me niet bescheiden daarover. Waarom zou ik. Ik zeg maar zo: als meerdere mensen de moeite neemt om je werk of je concept te kopiëren (of je dat nou leuk vindt of niet), dan heb je toch iets goed gedaan. ;-) Maar nee, zelfs dát is niet mijn moment.

Nee.

Mijn moment was dat ik voor de eerste keer in vierentwintig jaar de stem van mijn vader hoorde. Op een persoonlijk cassettebandje. Vierentwintig jaar na zijn dood. Op 27 mei 2012.

0800 belde terug. --> Lees het (korte) verhaal hier. Pakweg 500 woorden. Je bent er zo door. In tijd dan. In je hart duurt het misschien iets langer. Hoop ik. >>

Mocht het verhaal over het cassettebandje je aanspreken: in mijn boek 'Zo, nu ben je wees' kun je meer lezen over hoe ik mijn leven heb opgepakt na het overlijden van mijn ouders op mijn veertiende. Het is geen huilie-huilie-boek. Het is een boek met eerlijke, waargebeurde situaties uit mijn leven, met concrete handvatten, suggesties voor mensen rondom jonge mensen die moeten leven zonder ouders. Serieus onderwerp. Wel hier en daar grappige dingen. Want het moet wel leuk bijv- eh, wezen. ;-)

Je kunt het boek trouwens hier bestellen. Doe je mij een groot plezier mee. En als het goed is, doe je er ook jongeren in rouw een plezier mee. Niet om het aan hen te geven: zij weten namelijk allang hoe het voelt om te leven zonder ouders. Het is nuttig voor hen doordat jij ontdekt dat het niet eens zo moeilijk of ongemakkelijk hoeft te zijn om passend te reageren op hun verlies.  Echt, het is niet eens moeilijk. En passend reageren kost ook niets. Het boek wel (maar niet veel): 17,95 plus verzendkosten. Maar dat is het waard. Zeg ik gewoon. Want dat ís ook zo. :-)


Een gelukkig 2014 gewenst voor iedereen. 

Doe een wens, geloof erin, durf het te ontvangen en doe er iets moois mee. 

"Everybody has a gift. But not everybody knows how to rip off the wrapping paper."

:-)

Social Media Club Groningen: Content Is King And Queen!

Maandag 14 oktober stond Social Media Club Groningen geheel in het teken van content en alles wat daarmee te maken heeft. Contentmarketing, contentstrategie en creatieve contentcreatie. Sprekers waren Brenda van de Wal met een introductie over content, en Aart Lensink van LVB Networks over contentstrategie. Ik mocht het rijtje volmaken met mijn betoog over creatieve contentcreatie. 

Om te beginnen waren we superblij met de vlotte livestream, gesponsord door Smart Camels (zie hun website, super!). Supergaaf dat ze dit nog op korte termijn hebben kunnen faciliteren! het is nog even afwachten of ze ook on demand bekeken kunnen worden; als dat zo is, dan voeg ik dat t.z.t. aan deze blogpost toe. En verder was de uitstekende organisatie in handen van Jarno Duursma, die alle details had geregeld. Echt goed. Facilitair was alles top, ook hospitalityprofessional Martine Hamminga had alles keurig in de hand. En zo'n attent cadeautje van haar gekregen namens de hele club...streekproducten uit Groningen. Echt, als mijn kantoor in Groningen gvestigd was, had ik Martine iedere keer ingezet als gastvrouw. Volgens mij staat ze open voor een nieuwe uitdaging, dus noorderlingen...voel je vrij Martines LinkedIn-profiel eens te bekijken.

Medespeker Aart had echt een geweldig betoog over strategie. Mooie aansprekende cases, en veel humor. Ik had in ieder geval nog nooit een man op een leuke manier over vrouwenonderwerpen horen praten. En dat 'ie dan óók nog een goed punt maakt. Hulde daarvoor.

Mijn presentatie ging over contentcreatie, en dan het liefst het creatieve soort en op creatieve wijze. Dus niet zozeer RSS-feed doorzetten op Twitter met al dan niet '[INFOGRAPHIC]' erbij, wat toch wel vaak als Pavlov-knop werkt, maar iets meer creativiteit. Op zich niets mis met infographics. Maar waarom zou je ze zelf niet maken? En dan over een onderwerp waar je visuals goed bij kunt gebruiken om de inhoud te ondersteunen? Er worden al zo vaak infographics gemaakt 'puur om de vorm' en voor de marketing...dat de inhoud vaak verloren gaat. En dat is jammer. Ik mag dan van de 'form follows function'-school zijn, en daar wellicht wat streng in. Maar ik denk dat dat wel okee is. Want alleen maar afgeronde hoekjes en fruitige kleurtjes gebruiken in blije infographics omdat mensen daar dan op klikken, is wel wat primair. Ik denk dan: wat is het VERHAAL, mensen. Soms zegt één pakkend beeld meer dan een superingewikkkelde infographic. Maar goed, dat kwam bijvoorbeeld ter sprake. 

Verder ging ik in op verschillende manieren waarop je content kunt creëren. Hierbij kwamen de volgende methodes aan de orde (en tijdens de presentatie ondersteunde ik die ook met online tools):

  • topicselectie
  • associëren
  • creëren
  • cureren
  • inspelen op actualiteiten
  • vragen en leren
  • expert of afstand 
  • kijkje in je keuken
  • breng het tot leven: storytelling

 

En ik heb heerlijk genoten van de nachtrust na de bijeenkomst. Jarno en zijn mede-organisatoren hadden keurig voor een hotelkamer gezorgd. Echt fijn! Zo kon ik de volgende dag de wereld weer aan. Ik zou bijna zeggen 'Er gaat niets boven Groningen'.

 

Get Social Experience - ben jij er bij?

Op 24 september a.s. organiseert vakgenote, bestsellerschrijfster en vriendin Jeanet Bathoorn weer een event in haar concept Get Social. Deze keer is het de Get Social Experience. Als je het programma bekijkt, zie je meteen wat je daar aan hebt. Er komen namelijk veel sprekers die veel superhandige tips geven. En dan niet van die tips in de richting van 'gewoon lekker twitteren joh, wat kan jou het schelen', maar tips die je echt even net dat stukje verder helpen. 

Thema's die o.a. aan de orde komen, zijn 'de social media mindset' (toegelicht door Jacqueline Fackeldey), de profielcheck op LinkedIn, Waanzinnige Plannen uitvoeren met gebruik van social media (hier weet kinderboekenschrijver Marcel van Driel alles over), Pinterest handig (en zakelijk) inzetten, Hootsuite gebruiken als monitoringtool...kortom, veel. Ik heb 18 (ACHTTIEN!) sprekers / workshopbegeleiders geteld. Ik mag ook een bijdrage leveren: ik laat je zien dat interessante content echt voor je voeten ligt. Dat er altijd mogelijkheden en inspiratie zijn om te bloggen en/of interessante content te delen. En wat je daarmee kunt doen en bereiken. Bijvoorbeeld op je blog, op Twitter, op je site of anderszins. Ga ik nu niet verder over praten: daar kun je maar beter bij zijn. Kun je me meteen nog wat vragen stellen tussen de bedrijven door. Hoeft niet, mag wel.

Praktisch
Je kunt HIER het programma bekijken. Ben je er ook bij op 24 september? Je kunt je hier aanmelden. Gezellig, ik kom je graag tegen.

Ondernemen op hakken: wil ik nog wat ik ooit wenste?

Een tijdje geleden vroeg Xaviera Ringeling mij (en nog een aantal ondernemende vrouwen) om een paar vragen te beantwoorden in het kader van haar rubriek 'Ondernemen op Hakken'. De vragen waren vrij straight forward. Over de antwoorden heb ik een tijdje nagedacht. Niet omdat het moeilijke vragen waren, maar ik denk dat het tijd was (in vele opzichten in mijn leven) om even pas op de plaats te maken en even bij mezelf te checken of wat ik nog steeds vind wat ik vond. Ik denk dat het goed is om af en toe stil te staan bij het punt waar je bent beland. Zit je op de goede richting, moet je eigenlijk bijsturen, wil je eigenlijk nog wel wat je ooit wenste? Een keer in de zoveel tijd maak ik de balans op wat dat betreft. Meestal op momenten dat er op andere vlakken in mijn leven ook het een en ander speelt. Nu ook. In grote lijnen denk ik wel dat wat ik ooit wenste, nog steeds goed is. En dat is prima. En toch zijn hier en daar wat dingen veranderd. En ook dat is goed.

 

Anyway, hierbij mijn bijdrage voor de serie Ondernemen op Hakken. Bekijk vooral ook eens de bijdragen van andere ondernemende vrouwen op de site. Zijn de moeite waard!

 

(Hihi. Dat 'Hier vertellen ze hun verhaal' doet me associatief denken aan de tv-serie 'Law & Order'. "These are their stories - dung dung"). Maar dit geheel terzijde. ;-)

Gastblogpost: 'Alles wat je aandacht geeft groeit'

Soms vind je mooie dingen op je pad. Een tijdje geleden was er zo'n blogthemadag waarop men artikelen uitwisselde en die op elkaars blog publiceerde. Ik opperde toen heel olijk dat ik natuurlijk open stond voor mooie inzendingen, en plots was daar de blogpost van Arjen. Die had ik uiteraard meteen willen (en eh, moeten) publiceren, maar door werkdruk, griep en faalhazerij mijnerzijds deed ik dat niet meteen, waardoor...het me even ontschoot. Foei! Bij deze hoop ik het goed te maken. De blogpost is een mooie. Ik denk dat velen de geschetste situatie wel herkennen. En wat is er mooier dan iets in je mailbox vinden (okee, behalve dan dat aspect van die mailbox, want ik heb een natuurlijke afkeer van e-mail en dan met name de volle inboxen) waar iets in staat dat ik in de begin jaren nul van dit millennium op mijn visitekaartje had staan? En dan bedoel ik: 'Alles wat je aandacht geeft groeit'. Dat is mijn motto sinds jaar en dag (naast 'Niets is sterker dan een idee waarvoor de tijd is gekomen'). Ik geloof daar zeer in en probeer er altijd naar te handelen. Heerlijk om te zien dat Arjen de uitspraak hier relateert aan kwaliteit van informatie in sociale media. Love that!

Alles wat je aandacht geeft groeit
Gastblogpost Arjen Douwes
Op vrijwel alle sociale netwerken heb ik wel een account en ik heb het er maar knap moeilijk mee om ze allemaal te volgen. Eigenlijk probeer ik het niet eens, het is toch niet te doen, niet qua tijd en ook niet qua interesse. Maar ook binnen een sociaal netwerk gaat het allemaal snel, een nooit aflatende stroom van zinnige en onzinnige berichten. M'n zenuwstelsel kan al die prikkels nauwelijks aan en snel scan ik scrollend zoveel mogelijk berichten door, waarbij mijn ogen wild alle kanten op schieten. Vaak blijft mijn oog vallen op een doorgestuurd bericht bijvoorbeeld een retweet op twitter. Het doorsturen van berichten is een boeiend onderdeel van sociale netwerken, hetzelfde bericht herpubliceren. Voor de originele auteur vaak een statussymbool, net zo als het aantal vrienden. Prima natuurlijk als je een bericht zo leuk vindt dat je het in je eigen netwerk verder wilt verspreiden. Maar helaas zie je al te vaak vriendjes of collega's klakkeloos elkaars tweets retweeten, je weet van te voren al dat 'ie komt. In de psychiatrie is er een woord voor: echolalie, het dwangmatig herhalen van zinnen van een ander. Nou wil ik niemand beschuldigen van twecholalie, maar toch. Gek word ik er van. Tenzij...tenzij een retweet bewust gebeurt, dan wordt het plotseling iets moois en vol aandacht. Aandacht is één van de boeiendste dingen die er zijn. Met aandacht kan je filteren en dat bepaalt wie je bent. Schenk je aandacht aan negatieve dingen dan is alles negatief, richt je je op positieve dingen dan is de hele wereld mooi. Een selectiemechanisme, dat is het en je bepaalt zelf de dingen die je wilt zien of niet. In de kakofonie van tweets is er soms een plaatje, een woord of een link dat je aandacht pakt, dat je bewuster leest of bekijkt dan alle andere. Dit zijn de tweets die jijzelf selecteert. Als je dan ook nog een paar seconden extra de tijd neemt om deze tweet te retweeten dan maak je het nog groter. Lees je retweets en je leert wie je bent.
Arjen Douwes

Handige online tips en/of passende strategie: het verschil

Twitter, talloze blogs en e-books lopen over van veel nuttige tips die je kunt toepassen (of naar eigen inzicht tweaken) voor een betere blog, een effectiever Twitteraccount of Facebookcampagnes. Prima natuurlijk: veel mensen weten meer dan één. Handige tips toepassen en er in mindere of meerdere mate resultaat uit halen) is echter iets anders dan een strategie toepassen die echt op jouw situatie is toegespitst. Er zijn dan ook veel professionals die één strategie aanprijzen, omdat deze voor hen goed werkt. Denk bijvoorbeeld aan checklists met een serie tips die je dagelijks of wekelijks uitvoert. Of een bepaald percentage tweets die zakelijk zijn en een percentage dat privé 'mag zijn'. Ik begrijp de behoefte wel om het allemaal in een schema inzichtelijk te hebben. En veel tips zullen ook best wat opleveren. Misschien ook wel véél. Maar dit is wel afhankelijk van jouw situatie (en in hoeverre deze overeenkomt danwel afwijkt van degene die zijn/haar strategie aanprijst). [lees verder...]

Terug uit de zon: seminars @onlinecomm & social media alom

Zo, ben weer terug van vakantie! Tsja, dat was met recht een korte break te noemen. Had best langer willen blijven aan de heerlijke Côte d'Azur. Het was echt super! Maar hey, er moet ook gewerkt worden, en in juli / augustus is nog wel wat tijd voor wat fijne nietsdoenerij. Deze en volgende week echter is het aanpoten: op 21 juni (dan ben ik ook jarig!) houd ik eindseminar voor één van de lopende groepen die de Leergang Online Communicatie & Social Media volgen. Gaat deze keer onder andere over Pinterest, contentcuratie en het magnetich aantrekkelijk maken van corporate sites. De enorme strategiehobbels hebben de cursisten al gehad, dus nu kan er wat meer aandacht komen voor handige tools. 

Volgende week ook alweer het eindseminar voor de voorjaarsgroep van de leergang. Woei, gaat snel allemaal! In oktober start de nieuwe editie. Interesse? Prima, check deze link. In juli wordt het aanmeldformulier geactiveerd. Maar voorregsitreren kan al wel, er zijn al wat voorregistraties binnen. Fijn, iets leuks om naar uit te kijken. En oh ja, de 29e geef ik een in-company bij een overheidsinstantie over bloggen. 

Maar eerst even door de grote post-vakantie e-mailbult heen ploeteren...terwijl ik nog even in gedachten nageniet van een heerlijk zonnige week.

Aftellen: 13 oktober TEDXRotterdam

Donderdag is het zover: TEDXRotterdam. Sinds TED in Nederland werd geïntroduceerd is het een daverend succes. Duizenden mensen staan steevast op de wachtlijsten. Deze keer mag ik er (wél) bij zijn, en wel als blogger tijdens het event in mijn eigen stad. Ik ben de app alvast aan het doorscrollen om te kiezen van welke TED Talks ik verslag zal doen...

Het wordt een lange, intensieve zit: van 08:00 tot 20:00 uur zitten we op het puntje van de stoel met de laptop op schoot in het Nieuwe Luxor Theater. De line-up is een forse, dus dat wordt nog moeilijk kiezen. Maar ik klaag niet. ;-)

Het credo van TEDXRotterdam is deze keer 'Lead the future! Get out of your comfort zone! Take ownership! TEDxRotterdam 2011 expects you to create surprising new opportunities.' Opvallend is dat tijdens deze editie 1200 (!) studenten (masterfase) zijn uitgenodigd en 200 CEO's. Deze keuze vloeide voort uit de keuze om 'Future Leadership' als centraal thema te kiezen.

Heb er zin in. Jammer dat mijn Flipcamerana twee jaar trouwe dienst #kassiewijlen is. Eens kijken hoe ik dat kan opvangen.

Van dode weblinks en platte weblogs

Voor wie het nog niet gemerkt mocht hebben: Eosblog.nl ziet er anders uit. Voorheen stond deze blog namelijk gehost bij www.web-log.nl. Ik heb er een betaald account (dus dan mag je wel op kwaliteit rekenen), en de blog heb ik in de loop van de jaren steeds tot in de finesses geoptimaliseerd. Grafische elementen op handige plekken, doorscrollbare vakjes waar je alle vaak gegoogle de artikelen kon vinden. Op thema gerangschikt. En toen ineens had Web-log.nl door omstandigheden het plan opgevat om te gaan migreren naar WordPress. En inderdaad. Dat ging dus niet goed. #understatement

Ning-community's niet langer kosteloos

Ning-community's. We zijn er al jaren fan van en gebruiken deze handige webbased applicaties met veel plezier en bij de vleet. Voor degenen die niet weten wat een Ning-community is: stel je een soort Hyves voor, maar dan over één specifiek onderwerp. Je kunt er mensen voor uitnodigen en zij kunnen evenementen aanmaken, foto's en video's uploaden, subgroepen maken, bloggen...eigenlijk alles wat je zou willen. Ning maakte deze week bekend dat ze de dienst niet langer onbetaald aanbieden (lees het persbericht).

Tot op heden was het mogelijk een gratis account aan te maken en er eindeloos gebruik van te maken, als je Google advertenties wilde laten zien op je community. Wilde je die niet zien, dan kon je een klein bedrag betalen om de advertentieruimte te besparen en deze ruimte in te vullen met content van jouw keuze. Ik las het nieuws overigens het eerst op de dagelijkse nieuwsservice @gvenkdaily van twittervriend Gerard van Enk (ik zal vandaag trouwens een bedrag doneren ter stimulering van zijn superhandige dienst). Ning heeft overigens nog niet specifiek aangegeven hoe het betaalmodel eruit zal komen te zien. Interessante kwestie: alleen al de aankondiging van Ning heeft veel twitteraars al doen googlelen naar alternatieven. Afwachten duurt dus blijkbaar te lang. Een wijze les voor organisaties die slecht nieuws proberen voor te bereiden via een persbericht: het kan je lelijk in de staart bijten.

LEES VERDER >>

Social Media Release: persbericht in de 21e eeuw

In mijn vorige blogpost had ik het er al over: de social media release. De meest handige manier om nieuws snel te verspreiden op internet. Niet alleen naar je perslijst, maar ook naar andere geïnteresseerden. Kort gezegd: het persbericht van de 21e eeuw. De voordelen: je verspreidt nieuws sneller en breder en je biedt je informatie gebruiksvriendelijk aan. Bovendien geeft je aan dat je je lezer serieus neemt. In deze blogpost antwoord op de volgende vragen: 'Wat heb je er precies voor nodig?', 'Wat zijn de elementen van een slimme social media release?' en 'Hoe manage je de binnenkomende vragen?'.

LEES VERDER >>

Pressrelease

Sociale media uitbannen werkt niet!

Je hoort het vast wel eens. "Als wij onze persberichten en website nu goed op orde hebben, dan zitten we toch safe? Wie gelooft nou een enkele internetter die iets negatiefs over ons zegt?". Voor degenen die deze gedachte herkenbaar vindt: leest u vooral door. Voor degenen die nu met oogbollen rolt: ik zie u straks weer op Twitter.

Bansocial
Want het doet er wél toe. En dat is niet zozeer een beangstigende gedachte als wel een hoopgevende. Sterker nog, het is een gedachte om erg blij van te worden. Niet alleen negatieve berichten namelijk via de grapevine gedeeld, ook positieve ervaringen. En mensen adviseren anderen graag met nuttige informatie. Dus: als je dienstverlening deugt, vertaalt zich dat naar online succes. Indien je een misser hebt gemaakt (we zijn allemaal mensen en niemand is feilloos): wees er open over. Ik schreef in 2007 al een artikel op deze blog over het omgaan met negatieve reacties op corporate blogs. In principe zijn de adviezen in de blogpost nog steeds actueel, maar toch wil ik er nog het een en ander aan toevoegen. In een notendop:

LEES VERDER >>

Workshop corporate blogging voor Friese ondernemers

Vorige week was ik in Friesland om een workshop te geven over bedrijfsblogs. Ik deed dat in het kader van het Starterscongres van de Gemeente Leeuwarden. Ik opende mijn workshop met een welgemeend "Goeiemèddi alleghjèèr". Niet dat ik het Friese woordenboek had doorgeploegd, maar enigszins tijdelijk inburgeren moest lukken. ;-)

Het was goed om te zien dat Friesland goed aan de weg timmert met een uitstekende HBO-opleiding in Leeuwarden, maar wat twitteren en bloggen betreft mocht er nog wel een slag gemaakt worden. Er is een enorm groeiend aantal nieuwe ondernemers in de provincie, heeft wellicht te maken met de naschokken van de economische crisis. Werknemers die hun baan verliezen, kiezen steeds vaker voor ondernemerschap. Ik mocht hen vertellen over wat een goede blog voor hun onderneming kan betekenen. Het was een opstap-presentatie, ik hoop dat ondernemers het proactief oppakken.

De middag was overigens uitstekend verzorgd door Atje Deinum van Partner in Events. Werkelijk niets werd aan het toeval overgelaten, alle faciliteiten waren uitstekend in orde. De taxi stond ons al voor het station op te wachten, de beamer stond klaar, de koffie werd vers geserveerd, naamkaartjes stonden op alle stoelen. Werkelijk klasse. Mocht je in Friesland werken en een goede eventmanager zoeken: bel Atje!

Workshop corporate blogging op Starterscongres Leeuwarden

Woensdag a.s. ben ik aanwezig op het Starterscongres Leeuwarden. Ik geef er een workshop Corporate blogging voor ondernemers. Een trip naar Friesland dus!

Het belooft een fijne middag te worden. Het kennispeil over online toepassingen bij startende ondernemers loopt meestal nogal uiteen. Sommige mensen hebben meer kennis van zaken dan anderen. Dat vind ik altijd wel een uitdaging: hoe houd je het voor iedereen interessant en prikkelend? Ik vind het juist leuk om daar een weg in te vinden, dat gebeurt meestal vrij spontaan. Er is een speciale community opgezet voor de deelnemers aan het congres waar alvast wat contact gelegd kan worden en evt. vragen gesteld. Handig!

Andere workshops worden gepresenteerd door twittergenoten Jeanet Bathoorn en Petra Spithorst. Jeanet vertelt alles over LinkedIn en wat het voor ondernemers kan betekenen, en Petra zet zich in om Friesland aan het twitteren te krijgen.

Helaas heb ik die dag geen tijd om nog even langs Thialf te gaan voor een rondje 40" op de ijzers...volgende keer beter!