Je hoort het vast wel eens. "Als wij onze persberichten en website nu goed op orde hebben, dan zitten we toch safe? Wie gelooft nou een enkele internetter die iets negatiefs over ons zegt?". Voor degenen die deze gedachte herkenbaar vindt: leest u vooral door. Voor degenen die nu met oogbollen rolt: ik zie u straks weer op Twitter.

Bansocial

Want het doet er wél toe. En dat is niet zozeer een beangstigende gedachte als wel een hoopgevende. Sterker nog, het is een gedachte om erg blij van te worden. Niet alleen negatieve berichten namelijk via de grapevine gedeeld, ook positieve ervaringen. En mensen adviseren anderen graag met nuttige informatie. Dus: als je dienstverlening deugt, vertaalt zich dat naar online succes. Indien je een misser hebt gemaakt (we zijn allemaal mensen en niemand is feilloos): wees er open over. Ik schreef in 2007 al een artikel op deze blog over het omgaan met negatieve reacties op corporate blogs. In principe zijn de adviezen in de blogpost nog steeds actueel, maar toch wil ik er nog het een en ander aan toevoegen. In een notendop:

LEES VERDER >>


Toegang tot sociale media binnen organisaties

Ken je ze? De organisaties die sociale netwerken op zakelijke computers verbieden? Mijn opinie: ik denk dat het niet slim is om de netwerken af te schermen. Want medewerkers kunnen er wel degelijk nuttige zakelijke acties mee verrichten. Natuurlijk komt overmatig procrastineren ook voor door sociale netwerken ("Éééven mijn netwerk checken". Je kent vast ook die slimme truc al dat als Hyves.NL is afgesloten door je firewall, dat je dan naar Hyves.DE kan surfen), maar ook daar kun je afspraken over maken. Toen ik ooit als adviseur werkte bij de Gemeente Rotterdam hadden we een tijdregistratiesysteem waar ook keurig een sectie 'Sociaal' in stond. Daar mochten we een half uur per dag aan besteden. Onder 'Sociaal' werd verstaan: koffie halen voor collega's, informeren naar iemands vakantie, internetsurfen voor jezelf, het taartje prikken bij de verjaardag van een collega etc. Aangezien niet iedere ondernemer of professional in loondienst koffie drinkt of iedere dag vakantieverhalen van collega's wil aanhoren, is er mijns inziens niets mis met het online contact houden met een meer gevarieerde groep mensen van - schrik niet - buiten de eigen werkvloer. Op de site van Strategie-Online zag ik een quote van Philip de Wulf van het Kenniscentrum Leefritme: ”Online contact verdiept de off-line vriendschappen. Die extra dimensie van de sociale netwerken geeft mensen nog meer het gevoel dat hun vrienden er altijd zijn, dat het échte vrienden zijn’." En zo is het maar net. Bovendien lossen online vrienden ook nog eens vaak praktische problemen op. Meer mensen weten altijd meer dan één. Stop met die verbanning, dus.

Samenwerken via sociale media

Ieder zichzelf respecterende communicatieadviseur of kenniswerker weet dat er in zekere (maar variabele) mate gewerkt wordt met sociale media. Persberichten oude stijl (papier en e-mail) schieten soms echt tekort met het oog op het creëren van meer word-of-mouth. Daar vertelde vakgenoot Jody Koehler maandag jl. nog over tijdens de themasessie over PR 2.0 bij Platform Communicatie Rotterdam (je weet wel, het vaknetwerk waarbij ik ben aangesloten en waar ik 2 jaar geleden - time flies - een presentatie gaf over corporate blogging. Om even on topic te blijven: PR 2.0 dus. Als je je PR op orde wilt hebben als je Breaking News hebt: maak een social media release in plaats van alleen een persbericht. Dit brengt me op het volgende punt...

Zakelijke online PR en word of mouth: Social Media Release

Een slimme social media release bevat: je nieuws, slimme links naar webpagina's waar achtergrondinformatie te vinden is, links naar de social mediasites waar je organisatie zichtbaar (en actief!) is, een link naar een online documentenopslag waar hoge resolutiebeelden te downloaden zijn, links naar blogs waar over je nieuws wordt geschreven, RSS-feeds, een hashtag voor gebruik op Twitter, een video met meer informatie et cetera. Ook is het van belang om niet alleen de established media aan te schrijven / mailen / tweeten / rooksignalen, maar ook gericht te zoeken naar bekende blogs die schrijven over jouw aandachtsgebied. Je wilde toch gehoord worden? Dit is je oplossing! Binnenkort meer over de social media release. Verdient wel een aparte blogpost wat mij betreft. :-)

Verbanning: Kwetsbaarheid van kennis en imago

Directiestress. In het kort komt het daar vaak op neer als het gaat om transparant online communiceren. Communicatieadviseurs horen vaak: "We delen geen kennis met externen, anders gaat de concurrentie ermee vandoor". Soms is die gedachte terecht. Maar wat is het alternatief? Niets zeggen? Alleen een politiek correct persbericht verzenden? Mijn advies zou het niet zijn. Wél noopt het tot een groeiend besef van externe open communicatie bij de diverse interne geledingen. Kijk om te beginnen eens in de keuken van je concurrentie. Zijn zij gesloten in hun communicatie? En kijk eens naar succesvolle organisaties buiten de eigen branche. Hoe communiceren zij extern, en in welke mate open en transparant? En welke vertaalslag zou je hierbij kunnen maken zodat je directie wél overstag kan gaan? Kortom: leer meer over de online mogelijkheden. Binnenkort overigens ook meer informatie over de leergang online communicatie en social media die ik ontwikkel. #hint :-)

Kortom: sla de deur niet dicht en stimuleer je directie / medewerkers tot het gebruik van sociale media. En als je bang bent dat men de halve dag zit te twitteren of facebooken...maak er dan heldere afspraken over. Verbieden heeft nooit iets moois opgeleverd. Kijk maar hoe Google dat aanpakt (20 procent van je werktijd verplicht 'apenkooien', dus werken aan eigen projectjes. Kan van alles zijn). Succes!

Meer lezen?

>> Mashable: "Why Banning Social Media Often Backfires"

>> Strategie-Online: "Social Media verbannen op werkvloer?"