Mensenrechten en Jojanneke: goede vrienden. Sport en Jojanneke: ook goede vrienden. Maar als het er op aan komt, gaat het natuurlijk om mensen. Dat de Olympische Spelen als politiek instrument worden ingezet om druk uit te oefenen op China, zegt veel. Landen als Frankrijk, Engeland en ook Nederland doen er uitspraken over. Afgelopen weekend was ik in Parijs. Wie het journaal heeft gezien, weet dat er maandagmiddag in Parijs werd gedemonstreerd. Ik was ter plaatse.

Ik flaneerde net over een Parijse boulevard en genoot van mijn laatste middag in de Franse hoofdstad. Ik zag een deel van het plein voor het stadhuis vol staan met mensen en enkele camera's. Ik moest meteen aan Joris Luyendijk denken, die in zijn boek 'Het zijn net mensen' vertelt over hoe media Grote Gebeurtenissen verslaan. Met slim camerawerk, vooral. Er wordt ingezoomd op de plek des onheils, de beelden worden de wereld in geschoten en de Ramp is wereldnieuws. De waarheid is meestal dat als je de camera een slag draait, je een heel ander beeld van het geboden nieuws ervaart. Om dit even te illustreren heb ik mijn mobieltje zijn werk laten doen. Leuk om Joris' perceptie eens aan den lijve te ondervinden. Zie hier het resultaat.

               

Waarmee ik uiteraard niet het belang van nieuwsgaring en uiting van meningen wil bagatelliseren. Integendeel. Maar In dagblad De Pers (dat ik overigens graag lees) zag ik staan: "De tocht van de olympische fakkel door Parijs is maandag door betogingen uitgemond in chaos." Nou, chaos...zo erg zou ik het ook weer niet willen noemen. I guess you'd had to be there.

MEER LEZEN?

--> Link naar artikel Volkskrant: "IOC wil  vreedzame oplossing' Tibet"
--> Link naar artikel De Pers: "Olympisch vuur in Parijs tot driemaal toe gedoofd"