Gisteravond was de grote benefietavond voor de Voedselbank. Half bekend Nederland zette zich in voor dit goede doel. Met name de familie Froger heeft zich behoorlijk kwetsbaar opgesteld voor dit doel, door zich te laten volgen in hun bijstandsmaand. Aanvankelijk viel enige hoon hen ten deel. Want de bijstand is niet glossy en al helemaal niet blingbling. En volkshelden ziet men toch liever in hun rol, niet te dichtbij de dagelijkse realiteit. Maar de Frogers wilden zelf ervaren hoe het was om met een zeer gering bedrag rond te komen. Gedurende de televisieserie veranderde de perceptie bij velen. De televisieserie werd afgesloten met een benefietavond. De opbrengst: 2,5 miljoen euro. 't Is een heel bedrag. Maar wat is de gevoelswaarde van dit bedrag? Wat zegt ons dit eigenlijk?

Hoe voelt de waarde?

VoedselbankAbsoluut gezien zou je kunnen concluderen dat het een hele mik geld is, maar dat andere benefietavonden een grotere opbrengst hadden. Denk bijvoorbeeld aan de inzamelingsactie na de tsunami in 2006, die een slordige 197 miljoen opbracht. Maar die cijfers kunnen niet ongenuanceerd met elkaar worden vergeleken. Het karakter van de Voedselbankinzameling was niet alleen anders, kleinschaliger en bescheidener, er waren ook geen internationale belangen mee gemoeid, en de doodsdreiging was in ieder geval minder (en indien aanwezig onzichtbaar). Bovendien werden Nederlanders gestimuleerd om voor een bescheiden bedrag donateur te worden van de Voedselbank. Twaalf euro per jaar is niet een groot bedrag, maar wel een mooi symbool. En als je al die kleintjes bij elkaar optelt, is de opbrengst wel weer van onschatbare waarde.

Taboe

Het lijkt erop dat de actie een start heeft gemaakt met het doorbreken van het taboe op armoede in Nederland. Op Blog Action Day (15 oktober van dit jaar) besteedde ik extra aandacht aan armoede in ons land, en doneerde ter gelegenheid van Blog Action Day een bedrag aan de Voedselbank. Ik ben blij dat de bewustwording op gang komt. Want er heerst echt een taboe op armoede. Net als op de dood. Mensen omringen zich over het algemeen nu eenmaal liever met gezonde, welvarende mensen. Omdat positiviteit besmettelijk en inspirerend is. En omdat het tegenovergestelde ook wel eens waar kon zijn: als je negatieve voorbeelden krijgt in je leven, zou dat dan ook zijn weerslag op jou kunnen hebben? Geluk en gezondheid zijn glossy. Armoede en ziekte niet. Zo simpel lijkt het te zijn. Survival of the fittest. En daarom ben ik blij dat er meer begrip groeit voor dit onderwerp. Wellicht wordt het nog wel gevoed door die kredietcrisis waar iedereen het over heeft.

Inspiratie

Ik voel me dankbaar en gezegend met een goede opleiding, werkervaring, veel vaardigheden en een professioneel netwerk. Ik kan mezelf redden. En dat is een groot goed in deze wereld. Maar dat was niet altijd zo. Toen ik veertien jaar was, verloor ik mijn ouders. Buiten het feit dat dat om voor de hand liggende redenen geen pretje was, kreeg ik ook te maken met allerlei uitdagingen waar ik het bestaan niet van wist. Ik werd door overmacht in die situatie geplaatst. Dat heeft me sterk gemaakt, maar ook zeer bewust van wat ik wilde in mijn leven: namelijk weg uit die situatie en een beter leven creëren voor mezelf. En dat is gelukt. Gezegend met een degelijk brein, grote ambitie, gezond verstand en frisse moed ging ik de uitdaging aan. Het was niet altijd gemakkelijk. Maar ik realiseer me wel dat veel, heel veel mensen in een soortgelijke situatie hebben gezeten of zitten. Door pech, door een apenstreek van iemand anders of door een verkeerde keuze. Ik heb gelukkig de Voedselbank nooit nodig gehad. Maar ik doneer wel. Want of je nu veel of weinig hebt: delen kan altijd.

Kennis delen

Omdat ik als kind wees werd, en me voor het grootste deel zelf heb moeten redden, weet ik voor wat voor vreemde uitdagingen je kunt staan. Daarom ben ik met WeesWijzer gestart: mijn project dat kennis geeft aan weeskinderen in Nederland, die echt een beter leven voor zichzelf willen creëren. Via de blog, via de WeesWijzerWiki en de site (i.o.). Op naar de goede voornemens!