Sinds enige tijd geef ik internet- en krantenworkshops aan kinderen in de leeftijd 10-12 jaar. Daar schreef ik al eerder over op deze blog. Hartstikke leuk natuurlijk, maar soms word ik ook geconfronteerd met een enorm hiaat aan schrijfvaardigheid en authenticiteit bij kinderen. Het feit dat kinderen klakkeloos dingen van internet kopiëren en het als eigen werk 'verkopen', vind ik uitermate zorgelijk. Veel leraren wanhopen hierover. En terecht: deze kopiërende kinderen worden later - als het goed is - de komende werkende generatie. Het is ooit eens voorgekomen in mijn werkende MVO-leven dat ik een kind van 11 heb moeten voordoen hoe hij kon opschrijven waarom hij voetbal leuk vindt. Dit ging zelfs zover dat ik de eerste helft van de zin opschreef: "Ik houd van voetbal omdat....." en dat het kind in kwestie de zin aanvulde. Met spelfouten, overigens. Dit kind zou bijna naar de middelbare school gaan. Toen ik op de basisschool zat (oef, dat klinkt oud), maakte ik werkstukken (die ik uittikte op de typmachine van mams), schreef opstellen, maakte een krant buiten schooltijd, ging naar de bieb, en stelde samenvattingen op van informatieve teksten met de 'bouwsteenwoorden' van meneer Van VlIet. Copy-paste kenden wij niet. Sterker nog, afkijken vonden wij iets voor losers. En spelfouten, daar stonden - bij wijze van spreken - sancties op. Natuurlijk is het niet mijn bedoeling om met een opgeheven vinger belerende praat te verkondigen. Maar kwaliteit moet wél voorop staan. Dat is de uitdaging van de huidige generatie, denk ik.

Copycat
De blinde vlek die een deel van de kinderen van vandaag heeft ontwikkeld voor online content, vind ik griezelig. Want het zijn nu nog kinderen. Maar hoe moet het later, als er scripties geschreven moeten worden? Wanneer mensen afhankelijk worden van werkende mensen die eigenlijk niet echt competent blijken? Als de zoektocht naar vaardig en zelfredzaam personeel gaat lijken op de queeste naar een speld in de hooiberg? Denken we dan niet met z'n allen: "Hadden we dat echt niet zien áánkomen?".

In de nieuwsberichten van Computer Idee kwam ik een artikeltje hierover tegen. Hierin wordt gesteld dat kinderen vaak niet eens het verschil weten tussen 'onderzoek doen op internet' en 'kopiëren van internet'. Ik merk dat ook in de workshops. Kinderen wordt wel geleerd hoe ze veilig moeten internetten (gelukkig wel!), maar hoe ze zelf content kunnen creëeren en hun internetgebruik en digitale ontwikkeling tot een hoger niveau kunnen tillen, daar schort het nogal aan. Vandaag zag ik ook op het 22.00 uur Journaal een bericht hierover. "Internetles sucks", kopte het. Internetlessen op basisscholen zouden in principe alleen gaan over veilig internetgebruik, en goede zoektermen kiezen in Google. Kinderen willen veel liever zelf content maken en publiceren, websites bouwen en zelf kennis nemen van multimedia, blijkt uit onderzoek van Stichting Mijn Kind Online.En terecht. In m'n workshop ComputerPlus leg ik de nadruk op zélf dingen maken, en ervaring opdoen in zélf schrijven, filmen, fotograferen. De nieuwsberichten vind ik gelukkig dus wel amusant. We doén er tenminste iets mee! En die Kidsweek Mediawijzer? Daar ga ik natuurlijk ook met de stofkam doorheen. Leuke details over de Kidsweek Mediawijzer: de journalisten
Henk Hofland en Joris Luyendijk hebben er aan meegewerkt. Ook het Nederlands Instituut voor
Beeld en Geluid was bij de publicatie betrokken.